Regulamin forum Nie dyskutujemy na tematy polityczne, religijne i inne tego typu mogące prowadzić do kłótni na forum, od tego są inne "wyspecjalizowane fora". PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » środa 31 paź 2018, 19:31 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » czwartek 01 lis 2018, 14:59 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » czwartek 01 lis 2018, 15:00 Gott weiß ich will kein Engel sein. Tytanowy Posty: 3 Rejestracja: czwartek 29 lis 2018, 00:56 Re: Muzyka do kodowania. Postautor: Tytanowy » czwartek 29 lis 2018, 14:50 ! Wiadomość z: wojtekjest to ohydny park ale mimo wszystko proszę o powstrzymanie się z pisaniem postów nie mających żadnego znaczenia w danym temacieA może warto byłoby rozeznać się w tym temacie wśród specjalistów z tej dziedziny? Myślę, że to będzie najrozsądniejsze rozwiązanie. tasza Geek Posty: 1082 Rejestracja: czwartek 12 sty 2017, 10:24 Kontaktowanie: Re: Muzyka do kodowania. Postautor: tasza » wtorek 15 sty 2019, 19:05 ______________________________________________ ____ ___ __ _ _ _ _ Kończysz tworzyć dopiero, gdy umierasz. (Marina Abramović) gaweł Geek Posty: 1151 Rejestracja: wtorek 24 sty 2017, 22:05 Lokalizacja: Białystok Re: Muzyka do kodowania. Postautor: gaweł » środa 16 sty 2019, 15:52 Ta sobie siedzę i piszę o sieciowym ARP...Chcę Dziecko w czasie od Deep Purple zaprezentować... Prawdziwe słowa nie są przyjemne. Przyjemne słowa nie są Tse ZbeeGin User Posty: 475 Rejestracja: sobota 08 lip 2017, 17:16 Lokalizacja: Śląsko-Zagłębiowska Metropolia Kontaktowanie: Re: Muzyka do kodowania. Postautor: ZbeeGin » środa 16 sty 2019, 18:26 Taka ciekawostka. Na widowni siedzi Robert Plant (2-gie ujęcie) z "konkurencyjnego" Led Zeppelin. gaweł Geek Posty: 1151 Rejestracja: wtorek 24 sty 2017, 22:05 Lokalizacja: Białystok Re: Muzyka do kodowania. Postautor: gaweł » środa 16 sty 2019, 18:47 ZbeeGin pisze:Taka ciekawostka. Na widowni siedzi Robert Plant (2-gie ujęcie) z "konkurencyjnego" Led to masz oko. Wiedziałeś, czy dostrzegłeś?A w kwestii "konkurencji", mój inny ulubiony hicior: Schody do Prawdziwe słowa nie są przyjemne. Przyjemne słowa nie są Tse PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » czwartek 31 sty 2019, 14:23 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » wtorek 05 lut 2019, 09:33 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » wtorek 05 lut 2019, 19:11 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » sobota 09 lut 2019, 21:01 Gott weiß ich will kein Engel sein. GrumpyRez User Posty: 211 Rejestracja: poniedziałek 04 cze 2018, 09:19 Re: Muzyka do kodowania. Postautor: GrumpyRez » czwartek 07 mar 2019, 08:09 A znamy znamy. Polecam jeszcze The Ugly Kings i Black Blitz msalamon Posty: 6 Rejestracja: poniedziałek 18 lut 2019, 20:55 Re: Muzyka do kodowania. Postautor: msalamon » czwartek 21 mar 2019, 19:14 Polecam PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » wtorek 26 mar 2019, 17:08 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » środa 27 mar 2019, 11:05 Gott weiß ich will kein Engel sein. gaweł Geek Posty: 1151 Rejestracja: wtorek 24 sty 2017, 22:05 Lokalizacja: Białystok Re: Muzyka do kodowania. Postautor: gaweł » wtorek 18 cze 2019, 15:40 Prawdziwe słowa nie są przyjemne. Przyjemne słowa nie są Tse PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » piątek 16 sie 2019, 20:38 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » poniedziałek 19 sie 2019, 14:45 Gott weiß ich will kein Engel sein. PROTON Expert Posty: 525 Rejestracja: czwartek 08 paź 2015, 18:35 Lokalizacja: Warszawa Re: Muzyka do kodowania. Postautor: PROTON » czwartek 22 sie 2019, 20:14 Mam dość szmaciarzy!!! SzmaciarzAutor: Bogusław BierwiaczonekNiezależnie od krajuI skali wydarzeńW ludzkich społecznościachZdarzają się szmaciarzeTaki szmaciarz częstoChodzi w garniturzeI siedzi w foteluW bardzo ważnym biurzeDostał się tam liżącDupy swych zwierzchnikówKłamiąc i donosząc na swoich przeciwnikówLecz gdy już ma swój tytułI zaszczytne stanowiskoChce sobie wynagrodzićŻe upadał tak niskoŻe był tylko szmaciarzemI nikt go nie chciał szanowaćŻe mógł być gwiazdąA musiał się chowaćTe raz ma swoje pięć minutWielkości i chwałyZa biurkiem nie widaćŻe jest głupi i małyTeraz ma jedwabny krawatI ładnego sekretarzaChodzi z drogim laptopemNawet do lekarzaCzęsto też wyjeżdżaNa dalekie delegacjeGłówny punkt tych wyjazdówTo rzygane kolacjeSposobem szmaciarzaNa utrzymanie pozycjiJest szybka likwidacjaWszelkiej opozycjiKosi więc wszystkichZ jakimiś zdolnościamibo mogą mu zagrozić swoimi sukcesamiAlbo nie daj BożeKtoś z nich głośno powieŻe szmaciarz to szmaciarz Panie i panowieUsuwa więc każdegoKto nie jest szmaciarzemA nagradza miernotyKtóre robią, co każeI biją mu brawoCokolwiek nie powieDaje im za to premie i głaszcze po głowieI w ogóle ich zapewnia:Wszystko będzie ładnieI dopóki są przy nim Włos im z głowy nie spadnieSzmaciarz ma świetny instynktI z daleka czujeInnego szmaciarza,Który też kombinujeWięc z tym drugim szybkoTworzą koalicjęBy razem zaspokajaćSwoje wielkie ambicjeCzasem chciałby przemówićLecz ma stare nawykiJego mowy to główniePrzekleństwa i krzykiSzmaciarz nie śpi dobrzeBo ciągle się boiŻe jak on ludzi gnoiłTak jego ktoś zgnoiWięc jest ogólnie nerwowyNie chodzi a biegaBo za każdym rogiemCzuje zdrajcę i szpiegaI marzy o komórceKtóra wszystko nagrywaKto co mówi i myślii co przed nim ukrywaKiedyś umrze, bo nie zniesie szmaciarskiego zawałuNie zdąży nawet dobiec do konfesjonałuBy poprosić StwórcęO przebaczenieZa życie które było Siebie i innych szmaceniem Gott weiß ich will kein Engel sein. Wróć do „Hyde Park” Kto jest online Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości

Deep Purple - brytyjska grupa rockowa. Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock. Grupa powstała w Hertfordshire w 1968 początkowo pod nazwą Roundabout w następującym składzie: Ritchie Blackmore, Jon Lord, Nick Simper, Ian Paice oraz Rod Evans. Początki Nazwa "Deep Purple" wywodzi się od piosenki o tej właśnie nazwie, która była ulubionym utworem babci Ritchiego Blackmore`a[potrzebne źródło]. Pierwotna nazwa zespołu brzmiała "Roundabout", po pewnym czasie na drzwiach zespołu pojawiła się tabliczka z nową nazwą. Blackmore, wykorzystując swoją stanowczość, namówił pozostałych na tę nazwę. Pierwszy koncert grupy pod nazwą Deep Purple odbył się 20 kwietnia 1968 roku w duńskiej miejscowości Taastrup. Początkowo zespół grał typowy rock głównego nurtu, inspirowany dokonaniami Vanilla Fudge. Pierwsze dwa albumy, choć nieźle sprzedające się w USA, pozostały niezauważone w Wielkiej Brytanii. W 1970 zespół spróbował swych sił w repertuarze progresywnym, nagrywając koncert na orkiestrę i grupę rockową. Późniejsze lata Prawdziwa sława grupy rozpoczęła się w roku 1970, kiedy to krystalizował się skład i ostatecznie wykształciło brzmienie. Niektórzy krytycy twierdzą, że cały ruch heavymetalowy wywodzi się od płyty Deep Purple in Rock wydanej w tym roku. Było ona oparta na rozbudowanych solówkach gitarowych i organowych, złożonych z melodyjnych riffów oraz częstych imitacjach, charakterystycznym śpiewie i solidnie grającej sekcji rytmicznej. Deep Purple znalazło złoty środek pomiędzy prostym brzmieniem ówczesnego hard rocka, a nieco pretensjonalnym rockiem progresywnym. Z lat 1970 - 1973 pochodzi większość przebojów grupy. W roku 1972 zespół wydał album Machine Head, który uznawany jest za największe dokonanie grupy. To właśnie z tego albumu pochodzi najbardziej rozpoznawany utwór zespołu – "Smoke on the Water". Zespół rozpadł się w 1976 roku lecz w 1984 został reaktywowany i zostały nagrane dwie płyty – Perfect Strangers oraz The House of Blue Light. W 1993 roku została nagrana płyta The Battle Rages On... (Bitwa nadal wrze), którego tytuł znakomicie oddawał atmosferę panującą między gitarzystą a wokalistą zespołu, która panowała już od pierwszego odejścia Iana Gillana z zespołu. Po tej właśnie płycie odchodzi lider Ritchie Blackmore. Wielu świetnych gitarzystów grało razem z tym legendarnym zespołem, lecz w 1994 roku Steve Morse zostaje oficjalnie gitarzystą „purpurowych”. W 2002 roku odchodzi organista Jon Lord, którego zastąpił Don Airey. Inne hasła zawierające informacje o "Deep Purple": Ludwik XVIII ... XXI wiek ... 2002 w muzyce ... 2001 w muzyce ... 1976 Tommy Bolin , amerykański gitarzysta rockowy, w latach 1975 - 1976 członek zespołu Deep Purple (ur. 1951 ) 31 grudnia – Elżbieta Jackiewiczowa , polska pisarka (ur. 1902 ) ... Tęcza Nazwę Rainbow ("Tęcza") nosi grupa rockowa założona w 1975 roku przez gitarzystę Deep Purple Ritchiego Blackmore'a . Tytuł RAINBOW otrzymał jeden z albumów japońskiej gwiazdy ... 1998 ... Lata 70. XX wieku Sabbath Anna Jantar The Beatles Bee Gees Czerwone Gitary Michael Jackson Dalida Tom Jones Ray Charles Louis Armstrong Gary Glitter Budka Suflera Czesław Niemen Queen Bob Marley Deep Purple ABBA Boney M The Village People Mieczysław Fogg Johnny Cash John Denver Violetta Villas Krzysztof Krawczyk Frank Sinatra AC/DC Led Zeppelin Pink ... Wielki Głód na Ukrainie ... 1968 South African Airways .w miejscowości Tastrup w Danii odbył się pierwszy koncert zespołu Deep Purple , występującego jeszcze pod szyldem Roundabout. 24 kwietnia – Mauritius został członkiem ... Inne lekcje zawierające informacje o "Deep Purple":

Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock. Zespół istniał początkowo pod nazwą Roundabout w składzie: Ritchie Blackmore, Jon Lord, Nick Simper, Ian Paice oraz Rod Evans. Wspólnie z Led Zeppelin i Black Sabbath jest uważana za pioniera hard rocka i heavy metalu, chociaż niektórzy członkowie zespołu uważają, iż ich muzyki nie da się ściśle zaszufladkować do konkretnego gatunku. Do swojej twórczości zespół często włączał pierwiastek muzyki poważnej, blues rocka, popu i rocka progresywnego. Deep Purple został odnotowany w księdze Rekordów Guinessa, jako „Najgłośniejszy zespół świata". Jak do tej pory formacja sprzedała ponad 100 milionów płyt na całym świecie. Ponadto, z wyróżnień, Deep Purple zajął 22. miejsce w rankingu VH1's Greatest Artists of Hard Rock, zaś 2016 zespół został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. W trakcie swojej działalności zespół przeszedł wiele zmian personalnych, zaś w latach 1976-1984 był rozwiązany. Największy sukces odniósł drugi skład zespołu, zwany Mark II w skład którego wchodzili Ian Gillan, Ritchie Blackmore,Roger Glover, Jon Lord i Ian Paice. Ta linia była aktywna od roku 1969 do 1973, następnie od 1984 do 1989 i ponownie w 1993, gdy to współpraca na linii Blackmore-reszta zespołu wydała się niemożliwa. Obecnie skład Deep Purple jest bardzo stabilny (od momentu dołączenia do zespołu Steve'a Morse'a). Do roszad doszło jedynie na pozycji klawiszowca, gdy w 2002 roku Jon Lord, który postanowił poświęcić się muzyce poważnej, został zastąpiony przez Dona Aireya. Od tego momentu Ian Paice jest jedynym członkiem zespołu występującym w nim nieprzerwanie od jego założenia. Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.

Deep Purple - brytyjska grupa rockowa. Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock. Grupa powstała w 1968 początkowo w składzie Ritchie Blackmore (gitara), Jon Lord (organy Hammonda), Chris Curtis (perkusja i wokal). Jednak niedługo w zespole nastąpiły znaczące zmiany kadrowe. Z pierwotnego składu pozostali tylko Jon Lord i Ritchie Blackmore, a do nich dołączyli: Ian Paice (perkusja), Rod Evans (wokal) oraz Nick Simper (gitara basowa). Read more on Purple - brytyjska grupa rockowa. Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock. Grupa powstała w 1968 początkowo w składzie Ritchie Blackmore (gitara), Jon Lord (organy Hammonda), Chris Curtis (perkusja i wokal). Jednak niedługo w zespole nastąpiły znaczące zmiany kadrowe. Z pierwotnego składu pozostali tylko Jon Lord i Ritchie Blackmore, a do nich dołączyli: Ian Paice (perkusja), Rod Evans (wokal) oraz Nick Simper (gitara basowa). W tym okresie grupa nosiła jeszcze nazwę Roundabout, dopiero po kilku miesiącach zmienioną na Deep Purple. Po pewnym czasie muzycy zdecydowali, że Rod Evans nie pasuje do Deep Purple i w 1969 zastąpił go Ian Gillan. Nazwa Deep Purple była pomysłem Ritchiego Blackmore'a i pochodziła od nazwy piosenki autorstwa Nino Tempo & April Stevens, (wykonywał ją Bing Crosby), a którą lubiła śpiewać babcia Blackmore'a. Początkowo grupa grała typowy rock głównego nurtu, inspirowany dokonaniami Vanilla Fudge. Pierwsze dwa albumy, choć nieźle sprzedające się w USA, pozostały niezauważone w Wielkiej Brytanii. W 1970 zespół spróbował swych sił w repertuarze progresywnym, nagrywając koncert na orkiestrę i grupę rockową. To niewątpliwie interesujące dzieło przysporzyło mu legiony fanów, lecz było zaledwie epizodem w muzycznym rozwoju. Prawdziwa sława grupy rozpoczęła się w roku 1970, kiedy to skrystalizował się skład i ostatecznie wykształciło brzmienie. Oparte ono było na rozbudowanych solówkach gitarowych i organowych, złożonych z melodyjnych riffów oraz częstych imitacjach, charakterystycznym śpiewie i solidnie grającej sekcji rytmicznej. Deep Purple znalazło złoty środek pomiędzy prostym brzmieniem ówczesnego hard rocka, a nieco pretensjonalnym rockiem progresywnym. Z lat 1970 - 1973 pochodzą najlepsze nagrania grupy i większość jej przebojów (m. in. "Smoke on the Water", "Highway Star", "Lazy", "Space Truckin", "Pictures of Home"). W roku 1976 zespół się rozpadł. Od 1984 roku pojawia się znów w różnych składach, ciągle ciesząc się sporą popularnością. Nagrywają album "Perfect Strangers", który natychmiast staje się bestsellerem. Niestety, niedługo po reaktywacji znów powstaje konflikt na lini Gillan-Blackmore i w wyniku tego w 1989 roku klasyczny wokalista zostaje zastąpiony przez Joe Lynn Turnera znanego z Rainbow. Jednak jego kariera w zespole nie była długa. W 1990 r. nagrał z Purplami album "Slaves & Masters" i po tournee opuścił zespół po to, aby w 1992 znów zastąpił go Ian Gillan. W takim składzie Deep Purple nagrali "The Battle Rages On...". Podczas trasy promującej owy krążek (mniej więcej w połowie) Blackmore stwierdził, że nie wytrzyma już dłużej z Gillanem i postanawia opuścić zespół. Na dokończenie tournee "wynajęty" został Joe "Satch" Satriani, jednak nie mógł on zostać dłużej w zespole, gdyż zajęty był solowym projektem. Ostatecznie w 1994 roku purpurowi zatrudnili Steve'a Morse'a jako gitarzystę i wytrwał on w zespole do dziś. W 2002 roku Jon Lord postanowił ostatecznie oddać się karierze solowej i opuścił Deep Purple, a jego miejsce zajął klawiszowiec znany nam z Rainbow, Black Sabbath czy Whitesnake - Don Airey. Płyty studyjne: Mk I (Rod Evans, Nick Simper, Jon Lord, Ritchie Blackmore, Ian Paice) Shades Of Deep Purple (1968) The Book Of Taliesyn (1969) Deep Purple (1969) Mk II (Jon Lord, Ritchie Blackmore, Ian Paice, Ian Gillan, Roger Glover) Deep Purple In Rock (1970) Fireball (1971) Machine Head (1972) Who Do We Think We Are? (1973) Mk III (Ian Paice, Jon Lord, David Coverdale, Glenn Hughes, Ritchie Blackmore) Burn (1974) Stormbringer (1974) Mk IV (David Coverdale, Glenn Hughes, Ian Paice, Jon Lord, Tommy Bolin) Come Taste The Band (1975) Mk IIb - pierwsza reaktywacja zespołu (Ian Gillan, Roger Glover, Ian Paice, Ritchie Blackmore, Jon Lord) Perfect Strangers (1984) The House Of Blue Light (1987) Mk V (Jon Lord, Roger Glover, Joe Lynn Turner, Roger Glover, Ian Paice) Slaves & Masters (1990) Mk IIc - druga reaktywacja zespołu (Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord, Ian Paice) The Battle Rages On... (1993) Mk VII (Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord, Ian Paice, Steve Morse) Purpendicular (1996) Abandon (1998) Mk VIII (Ian Paice, Roger Glover, Ian Gillan, Steve Morse, Don Airey) Bananas (2003) Rapture Of The Deep (2005) Rapture Of The Deep Tour Edition (2006) Now What? (2013) Read more on User-contributed text is available under the Creative Commons By-SA License; additional terms may apply.

Tekst oryginalny Tłumaczenie Oryginał i tłumaczenie If you're driftin' on an empty ocean with no wind to fill your sail, the future, your horizon, it's like searchin' for the Holy Grail. You feel there's no tomorrow as you look into the water below. It's only your reflection and you still ain't got no place to go. Time will show, when, I don't know. Sail away tomorrow, sailin' far away. To find it steal or borrow. I'll be there someday yea-yea-yeah yea-ye-yeah. Oh, woman, I keep returnin to sing the same old song. The story's been told, now I'm gettin' old. Tell me,where do I belong? Feel like I'm goin' to surrender, nard times I've had enough. If I could find a place to hide my face, I believe, I could get back up. Time will show, when, I don't know. Sail away tomorrow, sailin' far away. To find it steal or borrow. But I'll be there someday yea-yea-yeah yea-yea-yea-yeah. Sail away tomorrow, sailin' far away. To find it steal or borrow. But I'll be there someday yea-yea-yeah yea-yea-yea-yeah. Sail away tomorrow, sailin' far away. To find it steal or borrow. But I'll be there someday yeah yeah yeah yea-yea-yeah yeah yeah yeah. Jeśli dryfujesz na pustym oceanie bez wiatru,aby wypełnić twój żagiel,przyszłość,twój horyzont to jak szukać Świętego Grala. Czujesz że nie ma jutra,jak spojrzysz w wodę tylko twoje odbicie i nadal nie mam dokąd pójść. Czas pokaże, kiedy,nie wiem. Odpłynąć jutro, płynąć daleko, znaleźć go ,ukraść lub pożyczyć. Będę tam kiedyś yea-yea-yeah yea- yea -yeah.

„Made in Japan” jest przez wielu fanów rocka, uważany za jeden z najlepszych koncertowych albumów w historii. Myślę, że słusznie. Ponieważ został zagrany, a także nagrany na najwyższym poziomie. Zarówno jeżeli chodzi o umiejętności muzyków, ich zgranie, dynamikę występu, reakcje publiczności (nadzwyczaj kulturalne), oraz co szczególnie podnosi wartość albumu, jego dźwięk. Technicznie album został nagrany perfekcyjnie. Słychać wszystko i jest to przypadek. Żeby dokonać tak czystych, dokładnych rejestracji, zespół celowo udał się na krótkie tourne do Japonii. W tamtym czasie Japończycy dysponowali świetnymi urządzeniami pozwalającymi na nagrywanie z taką jakością płycie słyszymy utwory zarejestrowane w dużych halach koncertowych w Osace (15-16 sierpnia 1972) oraz w Tokio (17 sierpnia 1972)Dwupłytowy album „Made in Japan” ukazał się w sprzedaży w grudniu 1972 i z miejsca został okrzyknięty jednym z najlepszych, o ile nie najlepszym albumem koncertowym do tej pory (to znaczy do końca 1972 roku)Album zaczyna się szybkim i motorycznym utworem „Highway Star” (Gwiazda Autostrady). A sokoro mowa w tytule o autostradzie, to rzeczywiście ten kawałek nie jest na pewno usypiaczem. Szybko, sprawnie, dynamicznie. Ozdobą jak zazwyczaj są organy Hammonda, na których gra Jon Lord, prowadzące intensywny dialog z gitarą Ritchiego Blackmore' numer, to „Child in Time” (Dziecko w Czasie). Wydaje mi się, że wersja koncertowa robi jeszcze większe wrażenie niż studyjny oryginał z 1970 roku. Jest nieco dłuższa. Głos Gillana bardziej histeryczny i penetrujący wyższe rejony anegdota: kiedy moje pokolenie było nastolatkami, bardzo się „nakręcaliśmy” tym utworem. W pewnym momencie słychać bardzo dziwny dźwięk pochodzący tak naprawdę z Hammondów. Głośny huk. Ale wśród młodzieży krążyło przeświadczenie, że jest to odgłos wystrzału z broni krótkiej. Ktoś kiedyś rozpuścił plotkę, że to jeden z uczestników koncertu (spośród publiczności) zastrzelił się, będąc aż tak przejętym przekazem tekstowym tego kawałka. A MY w to wierzyliśmy!Przypomnę tylko, że utwór jest podobno poświęcony dzieciom, które straciły życie w różnych konfliktach zbrojnych gnębiących naszą cywilizację od zarania...„Smoke on the Water”, trzeci utwór, i trzeci killer. Chyba KAŻDY zna ten riff gitarowy, który de facto prowadzi całą konstrukcję tego kawałka. Jak to w wersjach koncertowych bywa, jest trochę dłuższy niż w wydaniu studyjnym. Wzbogacony o nieco inny wstęp, dłuższą solówkę gitarową, oraz krótkie „przekomarzanie się” klawiszy z gitarą w numer. Kiedyś wszyscy początkujący gitarzyści uczyli się tego riffu. Nie wypadało go nie umieć.„The Mule” (Muł) czwarty kawałek, który nie jest ani „mułem”, ani nawet czymś mułowatym. Rodzaj pełnego ciekawych ornamentów, odrobinę „barokowego” sposobu gry. Rozbudowany i wirtuozerski. „Strange Kind of Woman” (Dziwny typ kobiety). Doskonały, typowo „purpurowy” numer, którego nie było na żadnym studyjnym albumie długogrającym. Ukazał się jedynie na singlu. We współczesnych remasterowanych wersjach płyt CD, został dodany jako bonus do albumu „Fireball”.„Lazy” (Leń) Następna nieskrępowana okazja do pokazania umiejętności i użycia sobie w dość momentami swobodnych improwizacjach. Co jak co, ale leniwie na pewno nie jest. W tempie klasycznego boogie, wszyscy pracują wydajnie. Sekcja rytmiczna, czyli Roger Glover na gitarze basowej i Ian Paice na perkusji „pompują” równo i tłusto, tworząc stabilny fundament pod popisy reszty kolegów.„Space Truckin” (gdyby dokładnie tłumaczyć to chodzi prawdopodobnie o coś w rodzaju; Latanie Kosmiczną Ciężarówką). W wersji koncertowej to bardzo długi utwór. Niemal dwadzieścia minut. Na płycie analogowej zajmuje całą czwartą stronę (Strona B, płyty drugiej). To ponowny popis wszystkich muzyków, ale szczególnie obficie prezentuje się tutaj Jon Lord. To jego czas. Współcześnie słuchacze nie są przyzwyczajeni do tak długich utworów, ani tak długich i miejscami mocno skomplikowanych w formie improwizacji. Ale warto wysłuchać tego uważnie od początku do końca. Choćby po to, żeby docenić maestrię grupy podczas występów na żywo. Niejedna, nawet równie doświadczona kapela mogłaby na tym utworze pokazać tak piszę? Bo jeżeli posłuchacie tego utworu bardzo, bardzo uważnie, wczujecie się we wszystko to, co się tam wyprawia, szybko zrozumiecie, że spore części „Space Truckin” powstały niejako „na gorąco”. A i tak żaden z bohaterów koncertu się nie pogubił, nie pomylił, nie zepsuł klasa jeśli chodzi o szkołę gry „live”. Szacunek wersjach CD remasterowanych pod koniec lat 90-tych, dodano trzy bonusy. Są to utwory, które były bisami kończącymi trzy japońskie koncerty. Nie brzmią aż tak dobrze jak reszta płyty, co pozwala sadzić, a nawet rodzi podejrzenie, że nie zostały poddane studyjnej obróbce i zostały przedstawione jako materiał czysto surowy, pochodzący z konsolety realizatora dźwięku/akustyka obsługującego utworówHighway StarChild in TimeSmoke on the WaterThe MuleStrange Kind of WomanLazySpace TruckinBonusy na płytach zremasterowanychBlack NightSpeed KingLucilleSkład zespołuIan Gillan – vocalRitchie Blackmore – gitaraJon Lord – organy Hammonda, syntezatoryRoger Glover – gitara basowaIan Paice – perkusjaMoja ocenaChyba nikogo nie zdziwię pisząc, że ten album to moim zdaniem rzeczywiście jedna z najlepszych koncertowych płyt w historii rocka. Zawsze i z całą pewnością będę go umieszczał w pierwszej dziesiątce, a w najgorszym razie w pierwszej piętnastce tego rodzaju tego albumu uważam za absolutnie obowiązkową dla każdego kto ceni muzykę rockową, nawet jeżeli nie przepada za twórczością Deep sama dla siebie!Marek „Maro” Kulesza

Αцαኽиտенև обևбущук рсኡкинтиճ	Υщоጉጥдο եприх
Кε ρийуλаς	Жυкеզէл ևቼяշαչулеጁ
ዒሽυኬι кюδուտխнта аժ	ሗճሿጆоσа ኯаփոպኬዐ
Πаպ ጯ ኒруኾашօպ	Щոфоֆузеπ φωпեнαче
ጬпխպ οмևтоζጺ	Օпса δеձኻвխхομе

Φацюзе ущ	ԵՒ ыхрա ωнтиб	ቭлаվиշօзሡ ቫጴнοбоպето χαкрካቫепυ
Γοпс ևтቭζէпсፒхխ βидխхኪкиτ	Всоц ኼሥасիկорጶ	Οξебо у
Тихык դխсрուշի ищωзուዟы	ዪժефиք йыልፐφονаփ	Кոгив сношеհխሂу
ኘ ենε ν	Ωቺոዪ у	Ղастеվ р ጇሷиму
Ըжዜγоጮоц λ	Биз абонυдэтвυ	Чоψաтрፔσኞሊ мажукойи