MURAWA HYBRYDOWA FRT FRT – Fibre Reinforced Turf to opracowany przez nas system wzmocnienia zarówno warstwy wegetacyjnej układanej na boisku jak również samej darni uprawianej na naszej plantacji . Istotę systemu stanowi kompozycja włókien syntetycznych (PP) starannie wymieszanych z warstwą wegetacyjną oraz wzmocnienie tymi samymi włóknami warstwy korzeniowej trawy. Dzięki temu boisko hybrydowe jest jeszcze bardziej trwałe i mniej podatne na uszkodzenia mechaniczne, do których może dojść w związku z grą. Bardzo dobrze sprawdza się w przypadku boisk piłkarskich i rugby, tak boisk treningowych, jak i obiektów profesjonalnych. BUDOWA SYSTEMU FRT – FIBRE REINFORCED TURF FRT – FIBRE REINFORCED TURF CO WARTO WIEDZIEĆ? system znacząco zwiększa możliwości dystrybucji wody do dolnych partii podbudowy, zastosowanie systemu ułatwia pielęgnację boiska, ogranicza uszkodzenia powstające podczas gry, wymaga mechanicznego wykładania za pomocą specjalistycznego sprzętu do rozkładania dużych rolek przy szer. 1,20 m, 2,40 m. produkowana zgodnie z normą DIN 18035. Trawa hybrydowa: Uniwersalna w stosowaniu Ze względu na swoje właściwości murawa hybrydowa znajduje liczne zastosowania profesjonalne. Z jej zalet korzystają zarówno zarządcy obiektów sportowych (boisko hybrydowe zapewnia znacznie większą funkcjonalność niż tradycyjne, przy czym wymaga mniejszego nakładu pracy i środków na pielęgnację drani), jak i właściciele obiektów rekreacyjno-wypoczynkowych. Interesuje Państwa trawa hybrydowa? Zastanawiacie się, czy boisko hybrydowe spełni Wasze oczekiwania? Zapraszamy do kontaktu. Zespół Trawnik Producent z przyjemnością odpowie na Państwa pytania i pomoże w wyborze darni rolowanej, która najlepiej spełni wymagania danej realizacji. W stałej ofercie posiadamy również naturalną murawę sportową o doskonałych parametrach użytkowych. KONTAKTTRAWNIK PRODUCENT Arkadiusz Gumieniczuk Turowo 5C, 78-400 Szczecinek NIP: 673-160-35-55 sprzedaz@ sekretariat@ Wyślij wiadomość Masz pytania? Skorzystaj z formularza zgłoszeniowego. Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Obudowa hybrydowa to jedno z najodporniejszych etui, zaraz po pancernych pokrowcach. Case posiada konstrukcję stworzoną z połączenia kilku materiałów, które zapewniają mu szereg właściwości ochronnych. Hybrydowe etui dostępne są w wielu różnych modelach, od klasycznych przezroczystych po wyjątkowo stylowe i eleganckie. 1. Co to jest etui hybrydowe? Obudowa hybrydowa to jeden z kilku rodzajów etui na telefon. Jak sama nazwa wskazuje etui hybrydowe to akcesorium, które składa się z kilku elementów. Obudowa tego typu zwykle stworzona jest z dwóch lub więcej materiałów, co pozwala na zapewnienie jej szerokiego spektrum właściwości ochronnych. Zwykle ten model etui powstaje z połączenia np. elastycznej ramki i sztywnych plecków, które czasami mogą być dodatkowo wzmocnione trzecim materiałem np. pianką technologiczną. Zazwyczaj mamy jednak do czynienia z etui hybrydowym wykonanym z dwóch tworzyw TPU i PC. 2. Z czego wykonane jest etui hybrydowe? Jak już wspomnieliśmy wyżej, etui hybrydowe zwykle wykonywane jest z połączenia dwóch materiałów, z tworzywa TPU oraz z tworzywa PC. To dwa różne materiały o skrajnie innych właściwościach, które świetnie się nawzajem uzupełniają. Tworzywo TPU - to inaczej termoplastyczny poliuretan. Materiał cechuje się dużą elastycznością oraz odpornością na pęknięcia i zerwania. Jest wykorzystywany do tworzenia „miękkich etui”, a w przypadku etui hybrydowych zwykle występuje jako ramka, która zapewnia właściwości amortyzujące i pochłaniające siłę wstrząsów. Tworzywo PC - to inaczej poliwęglan. Ten z kolei materiał, posiada twardą i sztywną strukturę, która idealnie sprawdza się do zabezpieczenia np. szklanej obudowy smartfona. Jedną z największych zalet poliwęglanu jest to, że nie żółknie nawet w swojej przezroczystej formie, dzięki czemu zachowuje świetny wygląd etui na wiele miesięcy. 3. Jakie wady i zalety posiada etui hybrydowe? Etui hybrydowe to akcesorium, które stanowi kompromis pomiędzy lekkimi, tradycyjnymi case’ami a zabudowanymi pokrowcami pancernymi. Ten model obudowy doskonale sprawdzi się u osób, które poszukują etui o wysokim stopniu ochrony, jednak takiego, które nie zwiększy gabarytów smartfona oraz nie utrudni jego użytkowania. Etui hybrydowe, dzięki swojej budowie wykonanej z kilku materiałów, zapewnia szerokie spektrum właściwości ochronnych. Ramka etui zwykle wykonana z elastycznego tworzywa TPU, chroni krawędzie smartfona w czasie upadków, przejmując znaczną siłę uderzenia. Z kolei twarde poliwęglanowe plecki idealnie chronią szklaną obudowę telefonu przed stłuczeniem i zarysowaniem. Pokrowce tego typu dostępne są również w wielu różnych modelach, od zwykłych całkowicie przezroczystych case’ów, przez klasyczne stylowe pokrowce lub etui w kwiaty, a nawet po obudowy pancerne. Gdybyśmy jednak mieli wskazać na „wady” tego modelu to wymienilibyśmy sztywną konstrukcję, która z jednej strony zapewnia perfekcyjne dopasowanie do całej powierzchni smartfona, a z drugiej na początku użytkowania może być ciężka do nakładania. Etui hybrydowe ma to do siebie, że bardzo ściśle przylega do urządzenia tak, że na początku można mieć wrażenie, że jest ono nieco za małe. Jednak podczas użytkowania zaczyna się lekko wyrabiać, nadal bardzo dobrze przylega do telefonu, jednak jest już prostsze w zakładaniu. ✔ Zapewnia różne spektrum właściwości ochronnych ✔ Szeroka dostępność wielu unikalnych modeli ✔ Gwarantuje wysoki poziom ochrony urządzenia ✗ Posiada stosunkowo sztywną konstrukcję ✗ Na początku może być ciężkie do zakładania Poza tym etui hybrydowe prawie zawsze będzie miało sztywną konstrukcję, co nie każdemu użytkownikowi będzie odpowiadać, ponieważ wiemy, że istnieje spora grupa użytkowników lubiących „gumowe” etui. Jednak coś za coś, możemy mieć solidne i wysoce ochronne etui lub etui elastyczne i zapewniające mniejszy poziom bezpieczeństwa. 4. Przegląd etui - Najlepsze hybrydowe obudowy W ofercie etui Flavour-Design dostępnych jest wiele etui hybrydowych różnych producentów marki ESR, Ringke, Supcase, Spigen oraz Caselogy (marki również należącej do firmy Spigen). Wśród nich znajdziemy wiele ciekawych propozycji, z których skorzystają zarówno zwolennicy całkowitego minimalizmu, a także ci lubiący wyraziste i zdecydowane dodatki. Wśród dostępnych modeli znajdziemy np. przezroczyste etui hybrydowe, etui hybrydowe w kwiaty czy etui hybrydowe o konstrukcji 360. ESR Ice Shield Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Obudowa Ice Shield marki ESR to jedno z dwóch etui ze szkła hartowanego, które znajdziecie w ofercie naszego sklepu. Ice Shield to obudowa hybrydowa, której ramka powstała z elastycznego TPU natomiast plecki to błyszczące szkło hartowane. To lekkie i subtelne etui, które powstało dla zwolenników unikalnych i nietypowych rozwiązań. Ringke Fusion X Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Ringke Fusion X to kolejna odsłona obudowy hybrydowej, jednak tym razem o sportowym zacięciu. Akcesorium posiada charakterystyczną ramkę w dynamicznym stylu oraz przezroczyste plecki, które razem nadają ciekawego stylu smartfonowi bez zakrywania jego oryginalnego koloru. Fusion X to zdecydowanie etui w stylu militarnym. Spigen Nitro Force Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Jedno z najbardziej charakterystycznych etui, jakie znajdziemy w ofercie marki Spigen. Obudowa Nitro Force to etui o odważnym i futurystycznym stylu, które nada sportowego charakteru każdemu urządzeniu. Cechą wyróżniającą tę obudowę jest czarna ramka oraz przezroczyste plecki, które nie zasłonią koloru smartfona, a nadadzą mu ciekawego stylu. Caselogy Parallax Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Etui Parallax marki Caselogy to stylowa propozycja dla zwolenników klasycznej elegancji. Parallax to stosunkowa nowość w ofercie producenta, która wyróżnia się charakterystycznym geometrycznym tłoczeniem. To eleganckie etui dostępne jest w kilku wersjach kolorystycznych w kolorze burgundowym, zielonym oraz różowym. Spigen Ultra Hybrid Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Ultra Hybrid to jedno z najczęściej wybieranych etui marki Spigen. To kultowa obudowa, która zasłynęła dzięki swojej przezroczystej formie i pancernej konstrukcji. Spigen Ultra Hybrid to wyjątkowo odporne przezroczyste etui, które dostępne jest na niemal wszystkie modele telefonów. Etui dostępne jest z różnymi kolorami ramek. Spigen Cyrill Cecile Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł W ofercie marki Spigen znajdziemy wyjątkową kolekcję etui stworzoną specjalnie dla kobiet. Mowa o etui z linii Spigen Cyrill, które wyróżniają się swoją lekką i delikatną budową. Większość modeli z tej serii to przezroczyste etui w kwiaty, które nie zasłonią oryginalnego wyglądu smartfona, a nadadzą mu wyjątkowego stylu i ochrony. Spigen Slim Armor Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Obudowa Slim Armor marki Spigen to pancerne etui na telefon, któremu nie straszne są mocne upadki i uderzenia. Solidna dwuczęściowa budowa akcesorium, składa się z elastycznej nakładki TPU oraz z twardego panelu poliwęglanowego. Case posiada minimalistyczny design oraz zapewnia jeden z najwyższych poziomów ochrony. Spigen Tough Armor Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Model Tough Armor to etui, które pod względem konstrukcji przypomina wspomniany wyżej Slim Armor. Największą różnicą między jednym a drugim modelem jest bardziej kanciasta i wyrazista konstrukcja Tough Armor. Obudowa ta to wyjątkowo odporne, pancerne etui z rozkładaną podstawką, która sprawdzi się podczas oglądania filmów. Supcase IBLSN Ares Wykonanie: Ramka TPU + Plecki PC Cena: zł Ostatnim modelem jest etui IBLSN Ares marki Supcase. To najbardziej odporna obudowa z całej kolekcji hybrydowych etui. IBLSN Ares to hybrydowe etui o konstrukcji 360, które zapewni ochronę zarówno z przodu, jak i z tyłu urządzenia. Case składa się z tylnej nakładki oraz z ramki z zaimplementowaną szybką poliwęglanową.

Czym są odmiany hybrydowe i jak powstają? Hybrydowe odmiany marihuany to rośliny, które zawierają mieszankę genetyki sativa, indica i/lub ruderalis. Hybrydyzacja pozwala na większą różnorodność odmian cannabis i więcej opcji dla współczesnych hodowców i konsumentów. Przechadzając się po kalifornijskim ambulatorium lub holenderskim coffeshopie, wystarczy jedno spojrzenie w menu, aby poważnie wprowadzić w błąd klientów, a nawet bardziej doświadczonych palaczy. Czym są te wszystkie nazwy? Są to zwykłe marki czy może coś więcej? Cannabis to niezwykle różnorodna roślina. W przeciwieństwie do wielu innych substancji, może się znacznie różnić w zależności od odmiany. Wszystko, od zawartości kannabinoidów po terpeny, może zmieniać efekty, których doświadcza osoba paląca. Rynek wypełniony jest różnymi odmianami marihuany, a wiele z nich to hybrydy. CZYM SĄ ODMIANY HYBRYDOWE? Hybrydowe odmiany marihuany to dokładnie to co mówi nazwa. Są one kombinacją głównych podgatunków cannabis, sativy i indici. Te dwa podgatunki należą do tego samego gatunku cannabis, ale reprezentują ewolucyjne różnice, które wystąpiły z czasem. Różnice te przejawiają się w fizycznym wyglądzie roślin oraz w ich składzie chemicznym. Odmiany sativa są zazwyczaj związane z wyższym poziomem energii umysłowej oraz energii, która nadaje się do wykorzystywania w ciągu dnia. Sativy są najczęściej wykorzystywane do twórczych aktywności oraz zadań, które wymagają skupienia i czujności. Z drugiej strony, odmiany indica są znane z kamiennego oraz fizycznego haju, który wytwarzają. Efekt ten jest znacznie bardziej kompatybilny z czynnościami wykonywanymi wieczorem, takimi jak relaks i odpoczynek. Odmiany indica są również związane z łagodzeniem bólu oraz problemów ze snem. JAK TWORZY SIĘ HYBRYDY? Hybrydyzacja pozwala hodowcom na wybieranie najbardziej pożądanych cech odmian rodzicielskich i przekazywania ich potomstwu. Na przykład – hodowca chce stworzyć odmianę o wyższym poziomie THC lub większej ilości pewnego terpenu zatem wybiera odmianę, którą cechują te właściwości. Bardzo aktualny przykład znaczenia hybryd może być obserwowany wraz ze wzrostem popularności CBD i tego, jak substancja staje się bardziej akceptowalna oraz terapeutycznie opłacalna. Dzisiejszy hodowcy starają się osiągnąć pożądany 1:1 stosunek CBD:THC. Osiąga się to poprzez staranną selekcję roślin oraz ich hybrydyzację, ponieważ nie ma odmian landrace, które naturalnie i konsekwentnie oferują tego rodzaju profil kannabinoidów. Hybrydy mogą występować na wolności, ale są one niestabilne. Oznacza to, że nowe pokolenia wykazywać będą bardzo różne cechy swoich rodziców. Hodowcy tworzą bardziej stabilne geny poprzez inbredowanie pokoleń w akcie znanym jako krzyżowanie wsteczne. RODZAJE ODMIAN HYBRYDOWYCH Chociaż hybrydy składają się zarówno z genetyki indica jak i sativa, genetycznie zazwyczaj jedno dominuje nad drugim. Jako takie, rośliny w większości przypadków wyrażają więcej cech dominującego rodzica. Mając to na uwadze, hybrydyzacja jest naprawdę intrygującym procesem, w którym na przykład roślina w której dominuje sativa, może nadal głównie wykazywać cechy indica, w zależności od konkretnej odmiany. Ze względu na szeroki wachlarz dostępnych genetyk, nie ma ograniczeń co do tego, co można osiągnąć dzięki nowoczesnej generacji hybryd. Generalnie jednak hybrydy z dominacją genów indica generować będą bardziej fizyczne efekty, ale zauważysz w nich także elementy efektów mentalnych. Hybrydy, w których dominuje sativa są generalnie bardziej energetyczne, oferując użytkownikom mocny haj, który przeradza się w relaksujące, upalone uczucie. Prawdziwe hybrydy, lub hybrydy 50/50 składają się z dokładnej równowagi genów indica i sativa. Ma to sens, że te prawdziwe odmiany hybrydowe oferują haj, który jest dobrze zbalansowany i zawiera wyraźne cechy każdego rodzica. GENY RUDERALIS Hybrydy można również nasycić genetyką inne podgatunku cannabis znanego jako ruderalis. Ruderalis jest odpowiedzialne za automatyczne kwitnienie roślin, które wykorzystywane są przez hodowców i wprowadzane do wielu klasycznych odmian. Odmiany ruderalis kwitną niezależnie od fotoperiodu i są dość odporne, ponieważ oryginalnie pochodzą z Rosji. Hodowcy cenią sobie hybrydy, ponieważ większość nowoczesnych, dobrze ustabilizowanych odmian rośnie do rozsądnych rozmiarów i daje znaczne plony. W szczególności cenią je hodowcy indoor, którzy od zawsze unikali wysokich roślin odmian sativa, zważywszy na ograniczoną przestrzeń do uprawy. Obecnie istnieją hybrydy, w których dominuje sativa, oraz odmiany sativa kwitnące automatycznie, które mogą być uprawiane na mniejszych przestrzeniach i wciąż dawać doskonałe efekty. JAK STOSOWAĆ HYBRYDY Hybrydy należy stosować w taki sam sposób jak każdą inne odmianę cannabis; po prostu oferują one większą elastyczność i różnorodność. Zamiast zadowalać się czystą indicą lub sativą, palacze mogą wybrać mieszankę efektów. Spektrum to można precyzyjnie dostroić, a użytkownicy mogą obecnie na rynku znaleźć dowolnie oczekiwane efekty. Jest to niezwykle przydatne i pozwala konsumentom na większą kontrolę tego co palą, wapują czy jedzą. Użytkownicy rekreacyjni mogą dostosowywać odmianę do swojego nastroju, a użytkownicy medyczni mają dzięki temu większy wybór opcji do leczenia swojego stanu. Chcesz odmianę, która rozluźni twoje ciało, ale nadal będziesz mógł być skupiony na swoich zadaniach? Nie ma problemu. Chcesz odmianę, która usunie doświadczany przez ciebie ból, ale sprawi, że będzie kreatywny i pobudzony? Bardzo proszę. To od ciebie zależy co wybierzesz, i dzięki szerokiej gamie odmian jesteś w stanie dobrać produkt najlepszy dla twojego stylu życia oraz pragnień.

Hybryda - potoczna nazwa używana przez Polki określająca lakier hybrydowy, lakier permanentny czy żel soak-off. Lakier hybrydowy łączy w sobie technikę żelową ze zwykłym lakierem do paznokci, ponieważ sam produkt nakłada się jak klasyczny lakier a utwardzany jest w lampie UV. Producenci określają swoje produkty jako soak-off oraz permanent nail polish. Większość tych produktów nakładamy na naturalna płytkę paznokcia w czterech warstwach. Podobnie jak w systemie lakierowym nakładamy najpierw bazę, kolor i nabłyszczacz. Produkt ten jest bardzo elastyczny, nie klei się a kolor utrzymuje się do ok. 3 tygodni. Różnice miedzy tymi produktami nie są duże, ale mogą sprawić, że nasze klientki będą jeszcze chętniej odwiedzały nasz gabinet. Żele soak–off sprawdzą się lepiej przy miękkiej i cienkiej płytce, ponieważ oprócz pięknego koloru i połysku dodatkowo lekko utwardzą naszą płytkę. Niestety zdejmowanie tego typu produktów jest dość uciążliwe. Nie reaguje on tak szybko na aceton. Po wymoczeniu żel soak-off robi się miękki i suchy przez co należy go usunąć drewnianym patyczkiem lub metalowym kopytkiem. Podobnie jak w systemie akrylowym. NASZ PROPOZYCJA: Żel typu Soak-off Natomiast permanent nail polish czy polish UV gel to produkt bardziej przypominający lakier do paznokci. Jest on bardziej elastyczny, ‘’gumowy’’. Doskonale nadaje się dla Klientek, które nie lubią nosić dużego ‘’odrostu’’ i odwiedzają gabinet kosmetyczny, co 2 tygodnie. Produkt ten świetnie reaguje z acetonem, po wymoczeniu ładnie odchodzi od płytki paznokcia. Dzięki czemu paznokcie pozostają w dobrej kondycji, a my cieszymy się nowym kolorem co dwa tygodnie. Nie zawsze jednak produkty tego typu należy odmaczać, ponieważ sprawdzają się dość dobrze przy uzupełnianiu. Należy jednak pamiętać o tym aby nakładać ten sam kolor lub ciemniejszy oraz ponownym nałożeniu bazy. NASZA PROPOZYCJA: UV Polish Gel Jest jeszcze jeden rodzaj „hybrydy” mianowicie lakier hybrydowy lub żel soak –off ale…jednofazowy, czyli taki, który również nakładamy jak lakier ale nie w czterech lecz w dwóch warstwach. Nakładamy jedynie dwie warstwy koloru i nic więcej. W tym przypadku możemy cieszyć się kolorem do 2 tygodni a sam zabieg trwa do 20 min. Dodatkowym plusem jest usuwanie tego produktu za pomocą acetonu - to czysta przyjemność... Produkt odchodzi od płytki po upływie 1 min. Resztki tego produktu usuwamy szczoteczką. NASZA PROPOZYCJA: MONO UV LACK

fot. ImaxTree / Agencja Free Czy manicure hybrydowy jest rakotwórczy? Dlaczego nie powinnyśmy samodzielnie zdejmować hybrydy? O kwestie związane z bezpieczeństwem mani hybrydowego zapytałyśmy ekspertkę – Olgę Urbowicz, czyli właścicielkę Nailed It. Manicure hybrydowy cieszy się ogromną popularnością wśród kobiet (i nie tylko) na całym świecie. Jest bardzo trwały, do tego prezentuje się niezwykle efektownie. Mani hybrydowe zazwyczaj wykonujemy w profesjonalnym salonie. Na rynku dostępne są jednak odpowiednio skomponowane zestawy, dzięki którym możemy poczuć się jak prawdziwa stylistka paznokci. Ale każdy medal ma dwie strony. Wciąż mówi się o wadach mani hybrydowego, a nawet o niebezpieczeństwie związanym z tą metodą stylizacji paznokci. Czy hybryda rzeczywiście może powodować raka? Poznajcie opinię ekspertki. Czy manicure hybrydowy powoduje raka? O niebezpieczeństwie związanym z zastosowaniem lamp UV wspominano od momentu rozpowszechnienia tej metody na większą skalę przez markę lakierów hybrydowych Shellac, czyli od 2010 roku. Mimo zapewnień ze strony producenta lamp stosowanych podczas zabiegu, wątpliwości tak naprawdę nigdy nie zostały rozwiane. Co dokładnie wzbudza kontrowersje? Dermatolodzy alarmują, że promieniowanie UVA emitowane przez urządzenia utwardzające lakier hybrydowy jest identyczne z tym, przed którym chronimy się latem i z powodu którego rezygnujemy z opalania. I nie chodzi tylko o starzenie się skóry, a kremowanie dłoni kosmetykami z filtrem czy nakładanie specjalnych rękawiczek blokujących szkodliwe promienie są niewystarczające. Skóra dłoni jest wyjątkowo wrażliwa i podatna na uszkodzenia. Choć nie ma jeszcze żadnych oficjalnych danych, w środowiskach medycznych coraz częściej łączy się nasilone w ostatnim czasie występowanie czerniaka podpaznokciowego ze wskazywanym przez pacjentki w wywiadzie zabiegiem manicure hybrydowego. Czy rzeczywiście tak jest? Postanowiłyśmy zasięgnąć opinii ekspertki. Olga Urbowicz, która stworzyła jeden z najbardziej cool salonów mani w Warszawie – Nailed It, przyznaje, że nie mamy powodów do obaw. Prawo Unii Europejskiej wyklucza produkowanie i używanie lakierów hybrydowych, które zawierałyby składniki rakotwórcze. Hybryda nie jest rakotwórcza. Dzięki prawu Unii Europejskiej wykluczone nawet zostały składniki, które mogą być rakotwórcze. W tej chwili wszystkie hybrydy produkowane w Unii muszą być 5 lub 7 free (brak Kamfory, toluenu, formaldehydow) – wyjaśnia Olga Urbowicz z Nailed It. Wypowiadam się głównie na temat produktów wprowadzonych do Unii, bo przede wszystkim pracujemy na polskich markach. Nie lubię się opowiadać o tym, co jest bezpieczne, a co nie, bo tak naprawdę na takie tematy powinni się wypowiadać lekarze i naukowcy – dodaje ekspertka. Manicure hybrydowy - dlaczego nie powinnyśmy same zdejmować hybrydy? Jeżeli chcemy pozbyć się mani hybrydowego, powinnyśmy udać się do manicurzystki, która nam go wykonywała. Malując paznokcie samodzielnie – w domowym zaciszu, warto zrobić to zgodnie z zaleceniami profesjonalisty lub producenta zestawu. Ale powiedzmy sobie szczerze. Większość z nas przynajmniej raz sama zdrapała lakier hybrydowy albo pozbyła się mani, oglądając pierwszy – lepszy tutorial w sieci. Niestety nie jest to najlepsza opcja dla naszych paznokci. Po takim „zabiegu” płytka często jest w opłakanym stanie. Dlaczego tak się dzieje i jakie są tego konsekwencje? Olga Urbowicz zauważa, że samodzielne pozbywanie się hybrydy (odrywanie czy używanie do tego acetonu) może być niebezpieczne dla łożyska i osłabić paznokieć. Przy takim osłabieniu może wzrastać ryzyko chorób płytki. Dlatego tak bardzo ważne, o ile nie najważniejsze jest kontynuowanie wizyty mani hybrydowego przez ściągnięcie jej u specjalisty lub specjalistki – wyjaśnia właścicielka salonów Nailed It. 7 błędów w manicure, które popełniasz, a prawdopodobnie o tym nie wiesz >>> Manicure hybrydowy – czy może być niebezpieczny? Nasza ekspertka zwróciła również uwagę na inną – bardzo istotną kwestię. Jeśli chcemy mieć pewność, że hybryda nie wpłynie negatywnie na nasze paznokcie, należy prawidłowo ją wykonać. Nie polecam wykonywać go w domu, choć wiem jak bardzo to popularne. Nawet profesjonalistkom jest trudno zrobić sobie samym prawidłowo hybrydę, a co dopiero "pani Gosi" w domu, która robi to na podstawie filmów z sieci i instrukcji ze starter kitu… - mówi Olga Urbowicz. Niestety niewłaściwie wykonany manicure hybrydowy częściej odchodzi się od paznokcia. W związku z tym częściej go zmieniamy. W efekcie częściej wystawiamy nasze dłonie na promieniowanie UV. Tipsiara zaznacza, że naświetlanie dłoni raz na jakiś czas nie jest niebezpieczniejsze dla naszego organizmu od ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Ale uwaga! Wszystko z umiarem – zaznacza.

Na Stadionie Energa Gdańsk rozpoczęła się wymiana murawy. Po ostatnich meczach reprezentacji Polski z Finlandią i Włochami na stan nawierzchni narzekali piłkarze obu drużyn. Z jakości trawy nie był zadowolony także operator stadionu Arena Gdańsk Operator. Nowa trawa układana jest na koszt firmy Trawnik Producent, z którą spółka zarządzająca stadionem ma podpisaną co liczy Lechia Gdańsk w meczu w Lubinie? - Stan nawierzchni boiska podczas meczu Polska - Włochy nie spełnił wymagań operatora, dlatego wykonawca został wezwany do przedstawienia planu naprawczego - tłumaczy Marta Szymczak, rzecznik prasowy Stadionu Energa Gdańsk. - Zgodnie z umową firma Trawnik Producent wymieni murawę na własny koszt. W celu zapewnienia najwyższych standardów boiska, do konsultacji procesu wymiany oraz pielęgnacji murawy zaproszono przedstawicieli UEFA. Przypomnijmy, że poprzednia wymiana murawy miała miejsce w maju przed planowym finałem Ligi Europy. Wówczas także nad całym procesem czuwali przedstawiciele UEFY. Tym razem po analizach struktury murawy uznano, że konieczne są zmiany. Kto zostanie sponsorem i jaka będzie nazwa stadionu w Letnicy?- Dodatkowo, rolki pierwszej murawy miały szerokość m, teraz będzie to m. Dzięki temu na boisku będzie mniej łączeń, co znacznie ułatwi proces utrzymania i pielęgnacji - tłumaczą przedstawiciele stadionu. Podobnie jak ostatnio, murawa będzie hybrydowa, a więc wykonana z naturalnych i sztucznych źdźbeł trawy. Jej układanie zakończy się po weekendzie. Później będzie ona poddawana intensywnym zabiegom pielęgnacyjnym, polegającym na szczotkowaniu, aplikacji nawozów i Murawa hybrydowa to rozwiązanie stosowane na stadionach na całym świecie, w Niemczech. Po raz pierwszy została ona zainstalowana na gdańskim stadionie w 2016 r. i spełniła stawiane przed nią zadanie wydłużonej przydatności - służyła nam aż przez cztery lata. W tym czasie, w rankingach boisk Ekstraklasy opartych na ankietach przeprowadzanych wśród zawodników przez Polski Związek Piłkarzy, murawa zajmowała analogicznie: 3, 9 i 6 miejsce na 16 możliwych - zaznacza mecz Lechii Gdańsk na dotychczasowej murawie - relacja, galeria foto, możliwość wystawienia ocen piłkarzom i trenerowiDla gdańskiego stadionu jest to ósma wymiana murawy od otwarcia stadionu w 2011 r. Jako że najbliższe dwa spotkania w lidze z Zagłębiem Lubin i Pucharze Polski z Olimpią Grudziądz biało-zieloni rozegrają na boiskach rywali, piłkarze Piotra Stokowca nową nawierzchnię przetestują w oficjalnym meczu dopiero 7 listopada w meczu ze Śląskiem Wrocław. Wideo z kwietnia 2020 r.

Chcesz bić się o najwyższe cele? Oprócz skompletowania silnej personalnie drużyny zapewnij jej więc także najlepsze możliwe warunki, by je osiągać. Lechia od dłuższego czasu nie kryje się z publicznym manifestowaniem mocarstwowych planów. Mistrzostwo Polski, europejskie puchary… Sami zresztą dobrze wiecie, o co chodzi. Choć droga do przebycia jest jeszcze długa i wyboista, trzeba przyznać, że w Gdańsku rzeczywiście robią sporo, by – przynajmniej w kwestii rozbudowy infrastruktury – nie odstawać od europejskich Stadionie Energa zainstalowano bowiem pierwszą w Ekstraklasie hybrydową murawę. Z tej okazji w celu dowiedzenia się czegoś więcej o tym tajemniczym wynalazku, a także jego osobistego przetestowania w Gdańsku nie mogło zabraknąć rzecz jasna także i prasową z okazji inauguracji nowej nawierzchni zaplanowano w miniony piątek na godzinę 11:00. W spotkaniu z mediami udział wzięli przedstawiciele firmy Trawnik Producent, na czele z jej właścicielem, Arkadiuszem Gumieniczukiem, operator Stadionu Energa Gdańsk, Tomasz Kowalski, a także on – cały na sportowo i z typową dla siebie amerykańską manierą – trener Lechii, Piotr Nowak. Najpierw puszczono kilkuminutowy filmik wprowadzający w temat hybrydowych muraw, następnie zaś wyżej wymienieni udzielili kilku krótkich wypowiedzi i zabrali się za odpowiadanie na pytania po tym, co usłyszeliśmy, najprościej, bez wchodzenia w naukowe analizy, wytłumaczyć, na czym polega przewaga nowej kosmicznej murawy w Gdańsku nad całą resztą boisk, na których odbywają się mecze w Ekstraklasie? W skrócie: cały trik bazuje na wymieszaniu trawy naturalnej ze stosowanymi w konstrukcji sztucznych nawierzchni o najwyższym możliwym standardzie włóknami syntetycznymi. Przy hodowaniu tego typu murawy przez rok w specjalnych warunkach płyta ma być docelowo po prostu nie do zajechania. Niezniszczalna. Nieśmiertelna. Odporna na uszkodzenia, niepodatna na zmiany warunków atmosferycznych, co w Polsce przecież nieraz potrafiło stanowić nie lada problem (Piotr Nowak podczas konferencji nawiązał nawet w pewnym momencie do stanu boiska w Kielcach), niewrażliwa na zmiany naświetlenia, podgrzewanie… Wymieniać można by jeszcze długo. Wystarczy powiedzieć, że – jak na każdym kroku podkreślało szefostwo firmy – na identycznej płycie na co dzień spotkania rozgrywa Real groundsmani w Gdańsku będą mogli z założenia skupić się już tylko na malowaniu prostych linii, nawadnianiu i koszeniu trawy. Ze średnio tysiąca dziur do łatania po meczach od teraz ma nie zostawać… ani jedna. Ani pół. W razie jakichkolwiek problemów czy uszkodzeń spece z firmy wsiadają w odrzutowiec i w ciągu 3 dni doprowadzają boisko do idealnego stanu. Jak to powiedział kiedyś ktoś mądry – nasz klient, nasz jednak podkreślić, że nowa murawa na Stadionie Energa w Gdańsku jak na razie została jedynie wydzierżawiona na cztery lata. Powód? Dość prozaiczny – ani przedstawiciele firmy Trawnik Producent, ani też operator stadionu nie ukrywali, że na kupno takiej nawierzchni gdańszczan… najzwyczajniej w świecie nie byłoby stać. Choć konkretne kwoty transakcji – jak łatwo się domyślić – owiane zostały tajemnicą, do wiadomości podano jednak, że koszt tego typu murawy jest około czterokrotnie większy niż normalnej strony zgodnie stwierdziły też, że w Gdańsku i tak ubito – cytujemy dosłownie – dobry deal. Choć – jak już wspomnieliśmy – jest to pierwsza tego typu murawa w Ekstraklasie, należy jednak zaznaczyć, że nie jest to pierwsza hybrydowa nawierzchnia tego producenta w Polsce. Identyczne płyty firmy Trawnik Producent znajdują się już bowiem także na Stadionie Narodowym, a także w bazie treningowej naszej kadry w Arłamowie. Szefowie przedsiębiorstwa dopatrzyli się nawet w tym wszystkim pewnej symboliki, z dumą podkreślając, że odkąd w Warszawie zainstalowano hybrydową murawę, reprezentacja nie przegrała tam ani razu. Cóż, nie nam oceniać, czy to kwestia zielonego dywanu w nienagannym stanie czy też umiejętności piłkarzy, ale – co tu dużo gadać – niewykluczone, że nam podobny szczegół też pewnie w jakiś sposób zadziałałby na wyobraźnię.* * *Po konferencji udaliśmy się zaś już na samą płytę stadionu, gdzie czekał na nas zaopatrzony w próbki trawy specjalista z tej dziedziny. Pokrótce wytłumaczył on jeszcze raz, na czym polega cała sztuka. Opowiedział co nieco o tym, w jaki sposób zakorzenia się trawa oraz objaśnił, jak toczy się harmonijne pożycie natury z syntetykiem szczególnie przy zmianach pogodowych, krok po kroku objaśniając przebieg całego procesu w trakcie przemijania pór roku. Po części teoretycznej przyszedł czas na danie szefa kuchni, creme de la creme – sprawdzenie wszystkiego w praktyce, czyli mecz dziennikarzy z przyjaciółmi stadionu. Oczywiście nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy nie zgłosili się do udziału w prestiżowej gierce i nie zdecydowali się osobiście pohasać po boisku. W końcu – jakkolwiek patrzeć – mieliśmy okazję wybiec na nie jeszcze zanim dokona tego jakikolwiek piłkarz. W szatni zresztą dostaliśmy przeciek, że na Twitterze komuś już zdążył nie spodobać się fakt, że ktokolwiek pozwolił pismakom dostąpić podobnego zaszczytu. Tak czy inaczej, specjalnie winni się nie w testowaniu nowej płyty podzieliły się w trakcie spotkania w dość naturalny sposób– jedni sprawdzali, jak się po nowej murawie biega, drudzy zaś – jak chodzi po niej piłka. Jeśli jeszcze nie domyślacie się, kto za futbolówką latał, a kto nią operował, napiszemy jedynie, że w zespole przyjaciół stadionu grali między innymi trener Lechii – Piotr Nowak – czy też były zawodnik „biało-zielonych” – Maciej Kalkowski. Normalnie pewnie katowalibyśmy się potem tygodniami, że kręcili nami faceci po czterdziestce czy pięćdziesiątce, jednak mając na względzie wszelkie zaistniałe okoliczności, postanowiliśmy nieco sobie odpuścić. Już podczas rozgrzewki można było zresztą zorientować się, że łatwo nie gwizdek na nowej murawie na #StadionEnerga #Gdansk 😊 #mecz Dziennikarze kontra Przyjaciele Stadionu w toku! StadionEnergaGdańsk (@StadionEnerga) July 29, 2016Do katastrofy i totalnej kompromitacji ostatecznie mimo wszystko nie doszło – przyjaciele stadionu wygrali, ale tylko 3:1. A że grali na pół gwizdka, zaś mecz był rozgrywany w wymiarze czasowym 2×20? Nieistotny szczegół. Poza tym nawet mimo braku kompletu na trybunach grali przecież u siebie. Sama murawa? Cóż, jeśli piłka komukolwiek odskakiwała, to problem leżał raczej w umiejętnościach niż w nierównościach i dziurach. Nawierzchnia miała być wytrzymała i – rzeczywiście – nawet pod koniec nie dało się na niej zauważyć praktycznie żadnych znaczących ostatnim gwizdku jeszcze wymiana uprzejmości, pamiątkowa wspólna fotka, a następnie bura w szatni od trenera Smudy, przysłowiowych kilka mocnych słów po porażce, rozliczenie każdego z osobna za niedopełnienie boiskowych obowiązków i niezrealizowanie założeń taktycznych i można było się rozejść do domów/udać na wspólny lunch. A tak już całkiem na poważnie – było to na pewno bardzo fajne doświadczenie. Niecodziennie ma się bowiem szansę osobiście pokopać piłkę na 40-tysięczniku. Organizatorzy eventu wzorowo zadbali o to, by nie zabić go specjalistycznym bełkotem i nie sprowadzić całego wydarzenia do lizania loda przez szybę. Chcecie sprawdzić, co to za cudo? Załóżcie korki i przekonajcie się sami. Prosty, aczkolwiek skuteczny nie było jednak zbyt kolorowo, nowa płyta mimo wszystko ma też swoje minusy. Jakie? W tym momencie najlepiej będzie, jeśli po prostu ograniczymy się do oddania głosu Sebastianowi Mili: O nie !!! Jedno alibi odpadło 😉 Sebastian Mila (@SebastianMila11) July 29, 2016Jak na razie zawodnicy Lechii wymówek szukać jednak nie muszą. Wczoraj pokonali na inaugurację nowej nawierzchni Wisłę 3:1. Jeśli jednak w którymś momencie podopieczni Piotra Nowaka zaczną skarżyć się na stan płyty, muszą być świadomi tego, że mogą zostać szybciutko wypunktowani. I nie będą mogli upierać się tym razem, że wredni dziennikarze najzwyczajniej w świecie się na nich uwzięli…* * * Technologia w Ekstraklasie stale idzie do przodu. Teraz czas już tylko na tych, którzy mają z niej korzystać. Na „masz boisko jak Real, więc graj jak Real” pewnie jeszcze za wcześnie, ale na stopniowe zmniejszanie kontrastu między formą i treścią nadeszła już chyba – przynajmniej w Gdańsku – najwyższa pora. Lepszych warunków ku temu mieć już bowiem nie

Jeśli miałabym wybrać ulubiony temat, który pojawia się na lekcjach chemii w liceum byłaby to bez wątpienia hybrydyzacja. Co prawda początkowo były między nami słabe relacje, ale stopniowo uczucia się ocieplały, aby w końcu rozpalił się żar prawdziwej miłości. Hybrydyzacja, czyli co? Określenie “hybryda” w chemii nie różni się zbytnio od jego potocznego znaczenia. Jest to połączenie cech różnych produktów (tak jak lakier czy samochód hybrydowy), a w chemii mamy na myśli połączenie dwóch lub więcej orbitali różnego typu. Wiele osób traktuje hybrydyzację jako proces zachodzący gdzieś w mikroskali. Jest to niestety podejście niepoprawne, dlatego, że hybrydyzacja jest wyłącznie zabiegiem matematycznym, który pomaga przewidzieć kształt danej cząsteczki. Przyjmując odpowiedni model hybrydyzacji wiemy, że jej kształt będzie zbliżony do tetraedru, trójkąta czy piramidy trygonalnej. W liceum obowiązują trzy typy hybrydyzacji: sp, sp2 i sp3. Co oznaczają te zapisy? Mówią o tym ile orbitali danego typu bierze udział w hybrydyzacji. Dla hybrydyzacji sp będzie to jeden orbital typu s i jeden orbital p. Dla sp2 – jeden orbital s i dwa orbitale p. Myślę, że zapisu sp3 nie muszę już tłumaczyć :). Dlaczego w ogóle stosujemy hybrydyzację? Zawsze zaczynam wyjaśnianie hybrydyzacji od przykładu cząsteczki metanu. Zastanów się, jak powstaje taka cząsteczka. Do jej zbudowania potrzebujemy atomu węgla i czterech atomów wodoru. Jak widzisz węgiel ma tylko dwa niesparowane elektrony walencyjne – aby mógł utworzyć cztery wiązania, musimy wprowadzić go w stan wzbudzony. Jeśli opanowałeś już temat stanów kwantowych wiesz, że różne typy orbitali różnią się od siebie energią. Z drugiej strony wiemy, że wiązania w cząsteczce metanu są równocenne. Tutaj wkracza właśnie hybrydyzacja. W rzeczywistości będziemy mieli do czynienia z 4 stanami energetycznymi o energii wyższej niż dla orbitalu s i niższej niż dla orbitalu p. Jak określić typ hybrydyzacji? To bardzo proste! Jedyne co musisz policzyć to liczba przyłączonych atomów (wiązań sigma) i liczba wolnych par elektronowych. Ich ilość wskaże ile orbitali bierze udział w hybrydyzacji i będziemy mogli łatwo określić typ hybrydyzacji. typ hybrydyzacji sp sp2 sp3 orbitale biorące udział s, px s, px, py s, px, py, pz liczba orbitali 2 3 4 Weźmy dla przykładu wspomnianą cząsteczkę metanu Tak jak pisałam wcześniej, musimy policzyć liczbę wszystkich wiązań sigma i wolnych par elektronowych. Ich suma jest równa 4, a więc cząsteczce węgla odpowiada hybrydyzacja sp3. Teraz dwie kolejne cząsteczki: amoniaku i dwutlenku węgla. Cząsteczka amoniaku ma 3 wiązania sigma i jedną wolną parę elektronową na azocie. To odpowiada liczbie 4, a więc hybrydyzacji sp3. Z kolei cząsteczka dwutlenku węgla ma dwa wiązania podwójne, a więc 2 wiązania sigma i dwa wiązania pi. Przypominam, że bierzemy pod uwagę tylko te pierwsze. Zwróć uwagę, że nie liczę wolnych par elektronowych na atomach tlenu, nie wpływają one na kształt cząsteczki. W cząsteczce dwutlenku węgla zaznaczyliśmy 2 punkty, dlatego odpowiada jej hybrydyzacja sp. Hybrydyzacja, a kształt cząsteczki Z danym typem hybrydyzacji są powiązane konkretne kształty cząsteczek. Jak się pewnie domyślasz, struktura cząsteczki amoniaku mimo tej samej hybrydyzacji będzie się nieco różniła od cząsteczki metanu. Wszystkie możliwe kształty dla konkretnego typu hybrydyzacji zebrałam w tabeli poniżej. Dokładniej omawiam każdą strukturę w swoim kursie. hybrydyzacja liczba wolnych par elektronowych kształt cząsteczki (lub fragmentu większej cząsteczki) sp – kształt liniowy sp2 – kształt trójkątny 1 kształt kątowy sp3 – kształt tetraedryczny 1 piramida trygonalna 2 kształt kątowy Mogą Cię zainteresować również:

Masy uszczelniające często są składnikami systemu zawierającego między innymi preparat gruntujący, taśmy i wkładki uszczelniające Tą hybrydą są masy polimerowe, które łączą korzystne właściwości mas KMB oraz szlamów. Można je nakładać zarówno na wilgotne podłoże, jak i wilgotną poprzednią warstwę. Masy polimerowe są dostępne na rynku od niedawna i określane zwykle jako hybrydowe lub reaktywne. Mają postać elastycznych grubowarstwowych mas polimerowych FPD. Zazwyczaj są to produkty dwukomponentowe, wyróżniające się szybkim schnięciem, niewielką (szczególnie w porównaniu z masami bitumicznymi) grubością nakładanej warstwy, wygodnym stosowaniem, a także bardzo dobrą przyczepnością do niemal wszystkich podłoży (również na stare, związane powłoki bitumiczne, a nawet PCW czy elementy metalowe) oraz możliwością wykańczania ich powierzchni np. poprzez otynkowanie. Autor: SCHOMBURG Nakładając masę hybrydową, trzeba pamiętać, że grubość świeżej warstwy musi być większa, bo gdy masa wyschnie, zmniejszy objętość Do czego można zastosować masę hybrydową? Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające wykorzystywane są na różnych etapach budowy, podczas wykonywania fundamentów, ścian piwnic i parteru, wykańczania cokołów, a także podczas prac wykończeniowych, zarówno na zewnątrz (np. wykonywania okładzin z płytek na tarasach i balkonach), jak i wewnątrz (w pomieszczeniach mokrych, łazienkach, kuchniach). Można je również stosować w czasie prac remontowych i renowacyjnych. Przeczytaj też: Hydroizolacja łazienki: folia w płynie czy masa uszczelniająca >>> Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające mogą zatem zastąpić dwa rodzaje hydroizolacji, a to pozwala uniknąć połączeń mas bitumicznych z mineralnymi. Zmniejsza się więc ryzyko popełnienia błędów podczas prac izolacyjnych i znacznie przyspiesza ich wykonanie. Skraca też czas potrzebny na wykonanie powłoki hydroizolacyjnej. Mogą wypełnić rysy i pęknięcia w podłożu nawet do 5 mm (podobnie jak masy KMB). Po związaniu hybrydowe masy uszczelniające są: szczelne, odporne na czynniki atmosferyczne (promieniowanie UV, wahania temperatury powyżej i poniżej zera, starzenie), korozję biologiczną (algi), sól odladzającą, siarczany i inne szkodliwe sole. Hybrydowe masy uszczelniające zachowują elastyczność w bardzo niskich temperaturach, doskonale przylegają do podłoża i są odporne na dyfuzję dwutlenku węgla (ochrona przed karbonatyzacją). Autor: SCHOMBURG Izolując duże powierzchnie, masę nanosi się przez natrysk. To wygodny i szybki sposób, ale wymaga kontrolowania grubości warstwy Jak nakładać masę hybrydową? Masy polimerowe trzeba nakładać w minimum dwóch warstwach metodą szpachlowania, szlamowania lub natrysku. Tak jak szlamy można je stosować na zawilgocone (matowo wilgotne) powierzchnie, a drugą warstwę – podobnie jak w masach KMB – nałożyć metodą mokre na mokre, po szybkim przeschnięciu pierwszej - zależnie od temperatury i wilgotności powietrza na 1 mm potrzeba zwykle 5-9 godzin. Nakładając kolejną warstwę masy, pędzel prowadzi się prostopadle w stosunku do kierunku nakładania pierwszej warstwy. Są też hybrydowe masy szybkowiążące (błyskawiczne), których drugą warstwę można nakładać już po 3 godzinach, a po kolejnych 3-4 można już chodzić po wykonanej hydroizolacji i prowadzić dalsze prace. Zazwyczaj po kilku godzinach (2-3) są odporne na działanie deszczu, a w przypadku izolacji pionowych można zasypać je gruntem już po 6 godzinach. Podczas izolacji przeciwwodnej fundamentów z masy hybrydowej trzeba pamiętać, że dla uzyskania skutecznej izolacji łączna jej grubość po wyschnięciu powinna wynosić przynajmniej 4 mm, ale ze względu na zawartość części stałych grubość świeżej powłoki musi być większa (zawsze zgodna z kartą techniczną produktu). Zachowanie odpowiedniej grubości może ułatwić zatopiona w masie siatka zbrojąca. Zwykle na suchą powłokę grubości 1 mm z masy hybrydowej potrzeba – podobnie jak w przypadku mas KMB – co najmniej 1,1–1,2 kg/m2, ale są też takie, których potrzeba nieco więcej, np. około 1,5 kg/m2. Autor: SCHOMBURG Aby nanieść cienką warstwę masy na niezbyt równe podłoże, trzeba dokładnie wcierać ją pędzlem Moja izolacja przeciwwodna ścian piwnicy

Żyto hybrydowe plonuje lepiej niż odmiany żyta populacyjnego, w związku z tym coraz więcej producentów decyduje się na jego siew. By wykorzystać jego potencjał nie można tej uprawy zaniedbać. Pielęgnacja tego zboża powinna się rozpocząć już w okresie jesiennym. GŁÓWNY PARTNER SERWISUPARTNERZY SERWISU Pomimo tego, że żyta hybrydowego (inaczej mieszańcowego) sieje się zdecydowanie mniej od populacyjnego, jego duża zdolność do obfitego krzewienia, większej produktywności kłosa (większa ilość ziaren w kłosie w porównaniu do odmian populacyjnych), oraz wysokiej masie tysiąca nasion sprawia, że plony są około 20 % wyższe niż plony odmian żyta tradycyjnego. Praktycznie mija już optymalny termin siewu żyta ozimego w tym również żyta hybrydowego. Specjaliści z firmy KWS zalecają by zasiać to zboże do końca września (warunki Polski północno zachodniej), gdyż termin ten licząc od dnia siewu zapewni roślinom około 45-55 dni jesiennej wegetacji, niezbędnej do osiągnięcia fazy pełni krzewienia. Według doradców z KWS lepiej żyto hybrydowe jednak siać rzadziej i wcześniej, ponieważ przy rzadszych łanach presja chorób jest mniejsza (lepsze przewietrzanie łanu), brak wewnętrznej konkurencji roślin o składniki pokarmowe i wodę. Dodatkową korzyścią jest oszczędność na "kwalifikowanym" materiale siewnym. W przypadku opóźnienia siewu normę wysiewu należy zwiększyć do 220-240 roślin/ terminy siewu po pierwsze wymagają wyższej normy wysiewu, ale również bardziej rozważnej pielęgnacji, w tym przede wszystkim odpowiedniego nawożenia. Przy późniejszych siewach, wiosną należy jak najwcześniej podać azot w formie szybkodziałającej, a dawka powinna być około 30 % większa (80-90kgN/ha), niż stosowana w normalnie rozwiniętych łanach. W takim przypadku warto także zastosować kompleksowy nawóz mikroelementowy (głównie zawierający molibden, miedź, magnez oraz mangan). Pomimo tego, że żyta tolerują słabsze stanowiska, nawet lekko zakwaszone (gdzie uprawa pszenicy bywa zawodna) należy tym odmianom podać odpowiednią ilość składników pokarmowych. Nawożenie jak wiadomo zależy od wielu czynników (przedplon, zasobność gleby itd). Średnio w przypadku oczekiwanych zbiorów na poziomie 8t ziarna z ha należy podać dawkę azotu na poziomie 120-130 kgN/ha. Taką ilość najlepiej dostarczyć w 2 lub 3 dawkach. Wielkości poszczególnych dawek dostosowane powinny być zawsze do stanu roślin i efektu jaki chcemy za pomocą nawożenia uzyskać. Dotychczas panował pogląd, że żyto mieszańcowe jest bardziej podatne na choroby niż tradycyjne odmiany tego zboża. Dotyczyło to głównie rdzy brunatnej, która powszechnie porażała starsze odmiany. Jak zapewniają hodowcy, nowsze odmiany są zdecydowanie bardziej odporne i cecha ta w wyniku prac hodowlanych została znacznie poprawiona. Nowe odmiany zarówno populacyjne jak i hybrydowe są również mniej podatne na porażenie sporyszem. Mimo wszystko w razie potrzeby zastosować należy zabiegi fungicydowe. Zazwyczaj wystarczy jeden, a w roku silnej presji chorób dwa zabiegi. Przy wyższych dawkach azotu żyto hybrydowe należy również skracać. Obowiązkowo należy wykonać jeden a w miarę potrzeby dwa zabiegi regulujące łan. Czyli praktycznie potraktować tą uprawę na równi z uprawą pszenicy. Żyto hybrydowe warto również odchwaszczać jesienią, najlepiej w fazie BBCH 11-12. W jesiennym terminie eliminacja chwastów jest łatwiejsza i tańsza. Sprawdź najnowsze oferty dla rolnika! © Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.

wtorek, 3 listopada 2015 przez Michael Nuncic Chmura jest już de facto standardem, jeśli chodzi o działanie infrastruktury IT w nowoczesnych firmach. Jednak tradycyjne korzyści płynące z jej wykorzystania, takie jak jej skalowalność (czyli możliwość dostosowania zasobów do potrzeb), elastyczność w dostępie do zasobów, czy minimalizacja kosztów inwestycji i obsługi infrastruktury, nie są już takie przekonywujące, jeśli w grę wchodzą wymagania dotyczące bezpieczeństwa danych (czytaj więcej na ten temat: W chmurze, czyli gdzie?). Dlatego właśnie firmy coraz częściej decydują się na wykorzystanie inteligentnego połączenia chmury publicznej (dostarczanej przez zewnętrznego dostawcę) i prywatnej, czyli wewnętrznej infrastruktury. Taka konstrukcja to właśnie Hybrid Cloud, czyli chmura hybrydowa. Chmura publiczna, chmura prywatnaChmura publiczna to usługa oferowana przez zewnętrznego dostawcę, co sprawia, że jest ona dostępna dla każdego użytkownika z dostępem do Internetu. Dostawcy tego typu usług oferują różne rozwiązania, takie jak aplikacje (SaaS, Software-as-a-Service), cała platforma sprzętowa (PaaS, Platform-as-a-Service), albo część infrastruktury, np. serwer, albo magazyn danych, dostępne on-line. Przeciwieństwem ogólnodostępnych usług w chmurze publicznej, jest chmura prywatna (nazywana także wewnętrzną lub firmową). Usługi w niej udostępnione są jedynie ograniczonej liczbie użytkowników, a wszystkie zasoby, chronione przez zaporę sieciową. Ze względów bezpieczeństwa, infrastruktura taka udostępniana jest tylko upoważnionym do tego użytkownikom, a więc przede wszystkim pracownikom firmy. Chmura prywatna jest rozwiązaniem, które zapewnia użytkownikom czerpanie korzyści z usług cloudowych, a więc możliwość korzystania z zasobów i aplikacji, które nie muszą być instalowane lub przechowywane na każdym urządzeniu, przy równoczesnym zachowaniu zasad bezpieczeństwa danych. Ze względu na mniejszą skalę infrastruktury prywatnej, w wielu aspektach ustępuje ona jednak funkcjonalnością chmurze publicznej - zwłaszcza jeśli chodzi o swobodny i skalowalny w stosunku do potrzeb dostęp do zasobów operacyjnych i hybrydowaSwojego rodzaju kompromisem jest implementacja infrastruktury mieszanej, dzięki której część zasobów (krytycznych z punktu widzenia działania przedsiębiorstwa i bezpieczeństwa danych) administrowana jest za pomocą wewnętrznej, zabezpieczonej infrastruktury, a część zewnętrznie, poprzez usługi dostarczane przez dostawców rozwiązań opartych o chmurę publiczną. Implementacja takiego hybrydowego rozwiązania musi być przeprowadzona w oparciu o założenie, że tylko najbardziej kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa firmy procesy powinny być administrowane przez droższą i mniej elastyczną infrastrukturę wewnętrzną, natomiast pozostałe działania należy przenieść do chmury publicznej. Jak dokonać takiego rozgraniczenia? Pomocne jest przejrzenie listy zalet i wad usług w chmurze publicznej. Na tej podstawie łatwiej podjąć decyzję, które dane i procesy lepiej utrzymywać za pomocą wewnętrznej i minusy usług w chmurze publicznej:Plusy:maksimum elastyczności - jedynym ograniczeniem jest dostęp do Internetu, podczas gdy dostęp do zasobów i programów w chmurze prywatnej może być utrudniony, ograniczony, lub wręcz niemożliwy, poza infrastrukturą od ograniczeń wewnętrznej infrastruktury firmowej;niższe koszty zarządzania i utrzymywania infrastruktury IT (w tym koszty utrzymania pracowników, czy koszty sprzętu);maksymalna skalowalność w kontekście wzrostu ilości przetwarzanych i przechowywanych danych. Dzięki temu można uniknąć kosztownego i czasochłonnego rozbudowywania własnej infrastruktury;oszczędność wynikająca z zastosowania systemu pre-paid i lepszych możliwości przewidywania kosztów, na podstawie analizy aktualnej konsumpcji zasobów;gwarancje dostawcy usług w zakresie ciągłości działania infrastruktury i jej z prawem niektóre dane nie mogą być przechowywane i przetwarzane poza infrastrukturą instytucji, która nimi administruje;uzależnienie od poszczególnych dostawców usług;możliwe problemy z dostępem do zewnętrznych usług i zasobów, związane z potencjalnymi utrudnieniami w dostępie do sieci;kto bierze odpowiedzialność w przypadku awarii, skutkującej utratą danych?Żeby w pełni skorzystać z zalet hybrydowej infrastruktury cloudowej, najważniejsze jest przeprowadzenie szczegółowej analizy i oceny wszystkich procesów, a także administrowanych danych pod kątem ryzyka. Bardzo ważne jest także sprawdzenie warunków dotyczących bezpieczeństwa danych i gwarancji dawanych przez dostawcę zewnętrznych usług, z których zamierzamy skorzystać. Konieczne będzie także stworzenie hierarchii danych pod kątem bezpieczeństwa, jakie musimy im zagwarantować i na tej podstawie umieszczenie ich w strukturze naszej chmury. W ten sposób możliwe jest zarządzanie nawet bardzo skomplikowanym środowiskiem hybrydowym, z równoczesnym zminimalizowaniem ryzyka błędów i zagrożenia bezpieczeństwa danych.

Zdradzę Ci sekret. Nie ma jednej definicji chmury hybrydowej. Nie wszyscy jednak zdają sobie z tego sprawę. Czym jest chmura publiczna wyjaśniliśmy w ostatnim wpisie. Ale czym jest chmura hybrydowa (hybrid cloud computing)? No właśnie. Słyszy się, że chmura hybrydowa to przyszłość, chmura hybrydowa to teraźniejszość, kup Pan wagon serwerów i oprogramowania i będziesz miał chmurę hybrydową, musisz mieć chmurę prywatną, aby mieć chmurę hybrydową… i tak dalej i tak dalej. Podróż w czasie Aby zrozumieć to pojęcie musimy cofnąć się w czasie do roku 1961. Czy wiesz, że w roku 1961 powstał pierwszy hybrydowy komputer? Nazywał się Hycomp 250 i został wyprodukowany przez Packard Bell. Część analogowa był szybka, ale niezbyt precyzyjna. Część cyfrowa miała niemalże nieskończoną precyzję, jednak nie były tak szybkie jak części analogowe. Razem jednak działały cudnie. W tej chwili już niespotykane, ale kilkadziesiąt lat temu były doskonałymi narzędziami. Były czymś przejściowym. Elementem historii prowadzącym do teraźniejszości. Jak możemy odnieść tą analogię do chmury hybrydowej w 2017 roku? Co raz częściej firmy budując usługi wykorzystują chmurę hybrydową. Część rozwiązania umieszczają w lokalnym Data Center lub kolokacji. Kolejne części uruchamiają w chmurze publicznej (są też kombinacje chmura – chmura). Usługa zbudowana w ten sposób działa cudnie. Wykorzystuje część lokalną i część publiczną, aby rozwiązać pewien problem biznesowy. Ale hola, hola…. Dlaczego hybryda, a nie 100% chmura publiczna? W 2017 chmura publiczna nie jest idealna. W 2017 nasze umysły wierzą w bajki, które usłyszały od “wrogów” chmury publicznej. W 2017 ciągle posiadamy dług technologiczny, który nie pozwala nam na All-IN! Jakie są jednak prawdziwe zalety i wady chmury hybrydowej? No właśnie. Dlaczego nie używać w 100% chmury publicznej? Dlaczego nie zostać do końca dni swoich w naszym lokalnym Data Center? Zalety chmury hybrydowej Zalety Amortyzacja (płacimy hajs za obecne zasoby, czasami już jest za darmo) Korzystamy z skalowalności (płacimy per użyte zasoby w chmurze) Aktualne aplikacje (nie damy rady ich przenieść w opłacalny sposób) Mniejsze uzależnienie od danego dostawcy (przy dobrej architekturze) Możliwość negocjacji (dobre warunku więcej używamy) Wady chmury hybrydowej Utrzymanie x2 Ludzie nie chcą migrować umiejętności (wymaga nowych osób) Utrudnia architekturę i sposoby wdrażania aplikacji Dostosowywanie się do „gorszej” części układanki Innowacja na minusie (przy modelu bursting) Aby to skrócić do jednego zdania: Chmura hybrydowa pozwala nam cieszyć się z naszych lokalnych zasobów i przy okazji korzystać z zalet chmury publicznej na poziomie jaki akceptujemy. Model wdrażania chmury hybrydowej No właśnie Mirku. W końcu mięso. Piszesz czym jest, jakie ma zalety, ale jak taką chmurę zbudować. Przecież dostawca X mówi, że… Dostawca X mówi to, co pozwoli mu zarobić więcej pieniędzy. Jeżeli chmura hybrydowa pozwoli mu sprzedać więcej serwerów, to na pewno w definicji chmury hybrydowej będzie więcej serwerów. Jeżeli chmura hybrydowa pozwoli mu sprzedać więcej chmury publicznej, to na pewno w definicji chmury hybrydowej będzie więcej chmury publicznej. Więc jak wybrać? Komu wierzyć? Jak żyć? Jak wybrać – tak, aby daną technologią rozwiązać pewien problem biznesowy. Komu wierzyć – nikomu. Jak żyć – szybko. Problem biznesowy i chmura hybrydowa 1. Nasz biznes rośnie tak szybko, że nie możemy dostarczać serwerów na czas. Czasem też znany jest jako problem sezonowości. Np. w grudniu mamy zapotrzebowanie na DUŻO więcej mocy serwerów i innych urządzeń w naszym Data Center niż mamy. Jak to rozwiązać? Budujemy usługę, która w chwili zapotrzebowania na większą moc obliczeniową przerzuca ruch do chmury. Chmura (najczęściej publiczna w tym modelu) ma to do siebie, że płacimy za wykorzystane zasoby i skaluje się (prawie) bez końca. Jest więc idealna na ten przypadek. Piękne wykorzystanie hybrydy. 2. Mam klientów w Sydney i usługi, które im świadczę z PL ssą. Świadczymy usługi w jednym miejscu, a bardzo byśmy chcieli świadczyć usługi w innym miejscu. Nie zawsze jednak jakość usługi świadczonej z naszego lokalnego Data Center daje dobre wyniki w innym zakątku świata. Budujemy usługę, która wystawiona jest w kilku miejscach. Jednym z nich jest nasze Data Center, kolokacja lub chmura (przypadek multi-cloud), a drugim miejsce jest chmura. Synchronizujemy dane i używamy głównie usług DNS do określenia, gdzie dany użytkownik powinien trafić. 3. Przygotowanie środowisk test/dev zajmuje za dużo czasu. Boimy się lub nie możemy uruchamiać usług produkcyjnych w chmurze, ale znamy zalety chmury dla rozwiązań test/dev. Budujemy nasze środowisko w ten sposób, aby kod i dane produkcyjne uruchamiane były w naszym lokalnym systemie, a środowiska testowe i developerskie uruchamiają się w chmurze. Tutaj pomagają narzędzia do procesów wdrażania kodu, jak np. Visual Studio Team Services lub narzędzia, która budują warstwę abstrakcji dla naszej aplikacji, jak np. Red Hat OpenShift. 4. Buduję nową aplikację, która idealnie pasuje na chmurę publiczną, ale korzysta z systemów lokalnych. Część systemów, które mamy lokalnie, są “nie do ruszenia” jednak nowa aplikacja może skorzystać z chmury. Budujemy usługę w chmurze korzystając z platformy (np. Google BigQuery, Amazon EMR, Azure App Service). Ciągle jednak wykorzystujemy usługi z lokalnego Data Center, do których usługi z chmury czerpią dane i vice versa. 5. Buduję rozwiązanie Disaster Recovery i nie chcę płacić za kolejne Data Center. Aplikacja jest uruchomiona w lokalnym środowisku, ale w momencie awarii chcemy ją uruchomić w innym miejscu. Usługa działa w lokalnym środowisku. Określamy czas RPO i RTO. W zależności od tych czasów projektujemy rozwiązanie, które w chwili awarii usługi w miejscu źródłowym, zacznie działać w chmurze. Najczęściej do tego typu wdrożeń używamy rozwiązań, które ułatwiają nam wdrożenie takiego systemu, np. Azure Site Recovery. 6. Kończy mi się miejsce na macierzach i archiwach. W sumie, to chyba przeżytek. Posiadamy skończoną przestrzeń na dyskach i taśmach, a ponoć w chmurce jest dużo i tanio. W tym modelu korzystamy z zasobów w chmurze publicznej i tam umieszczamy nasze dane. Można do tego używać rozwiązań, które znamy w lokalnym Data Center lub użyć rozwiązań ala AWS Storage Gateway lub Azure StorSimple. 7. I tak dalej i tak dalej. Nie ma jednej definicji. Sama idea związana jest z wykorzystywaniem zasobów w chmurze, gdy dana sytuacja biznesowa tego wymaga. Tyle. A czy jest tu miejsce na Chmurę Prywatną? Przecież, aby była chmura prywatna, to muszę zainstalować OpenStack, VMware vCloud Suite, Azure Stack, Pivotal Cloud Foundry, Red Hat OpenShift, itd. To muszę mieć chmurę prywatną, aby mój zarząd zaakceptował wydatki na chmurę hybrydową w mojej organizacji? TAK i NIE. Często pojęcie chmury prywatnej (private cloud computing) jest mylone z oprogramowaniem, które umożliwia zbudowanie chmury prywatnej. Wymienione wyżej rozwiązania są używane na wiele sposobów. Czasami są niezależnym systemem (np. gdy lokalnie uruchamiamy OpenStack). Czasami uruchamiamy to samo rozwiązanie w lokalnym Data Center, ale też w chmurze publicznej (np. OpenShift na AWS). Opcji jest wiele. Nie skupiajmy się tutaj, czy mowa o chmurze prywatnej lokalnie, ale bardziej o wykorzystywaniu zasobów lokalnych + usłudze cloud computing. Co jest ważne przy projektowaniu rozwiązań hybrydowych Wiele rzeczy: Bezpieczeństwo Zarządzanie Rozliczanie Automatyzacja Monitorowanie SLA Narzędzia Połączenia Sieciowe Zarządzanie Dostępem Użytkowników … i dużo więcej Ale o tym porozmawiamy… JUŻ NIEDŁUGO. ZOSTAŃ EKSPERTEM CHMURY HYBRYDOWEJ Uwielbiam firmy, które ciągle ulepszają swoje usługi. Zawsze pamiętałem 3S jako dostawcę usług sieciowych. Jednak jakie było moje zdziwienie, gdy pewnego dnia na spotkaniu MeetIT w Warszawie, usłyszałem o tym, że 3S buduje rozwiązania hybrydowe. Jakże moje zdziwienie przerodziło się w ekscytację, gdy zobaczyłem jak inżynierowie 3S budują rozwiązanie hybrydowe, które skaluje się z usług 3S Data Center do Amazon Web Services. Ekscytacja przerodziła się w podziw, gdy usłyszałem, że robią to już od dawna i mają zadowolonych klientów. Uznałem, że musimy zrobić coś razem. Odczarować chmurę hybrydową i wyjaśnić wszystko. Zmienić każdego Polaka w eksperta chmury hybrydowej Tak więc razem z firmą 3S Data Center uruchomiliśmy projekt: HybrIT: Jak ugryźć chmurę hybrydową, czyli zjeść ciastko i mieć ciastko Przez najbliższe tygodnie dostarczymy Ci masę PRAKTYCZNEJ WIEDZY o budowaniu usług w modelu hybrydowym. W najbliższych tygodniach weźmiesz udział w szkoleniach online: [ wtorek] Jak skutecznie zaprojektować rozwiązania hybrydowe [ wtorek] 8 modeli chmury hybrydowej, które musisz znać w 2017 roku [ poniedziałek] Sieć w modelu hybrydowym [ piątek] 5 narzędzi, które pozwolą synchronizować Twoje dane w modelu hybrydowym Podczas czterech sesji szkoleniowych zagłębimy się w architektoniczne bolączki, praktyczne wyzwania i w to czego NIE ROBIĆ. Wszystko na żywo i z możliwością zadawania pytań. Ale to nie koniec. Na każdym ze szkoleń będziemy losowali 5 kuponów o wartości 1000 PLN każdy na usługi 3S Data Center, takie jak: Wdrożenie usług hybrydowych Distaster Recovery Migracja środowisk 3S Cloud2B i dużo więcej Ale to nie koniec. zobaczymy się na całodniowym wydarzeniu w Katowicach, gdzie w formule MeetIT porozmawiamy z praktykami polskiej sceny chmurowej o wdrożeniach chmury hybrydowej! ABY ZACZĄĆ, ZAPISZ SIĘ NA PIERWSZE SZKOLENIE! LICZBA MIEJSC OGRANICZONA!

Czym jest chmura hybrydowa? Dlaczego to dobre rozwiązanie dla biznesu? ShutterStock Chmura szybko staje się narzędziem numer jeden stosowanym do optymalizacji kosztów w centrum danych oraz ułatwiającym szybkie wprowadzanie na rynek nowych usług i produktów, skoro jest stosunkowo łatwa we wdrażaniu i może zapewnić niemal nieograniczony dostęp do pamięci masowych, zasobów sieciowych i mocy obliczeniowych. Pierwsze pytanie, które pojawia się przed przeniesieniem infrastruktury do chmury, to jak zminimalizować zagrożenia związane z migracją i przyspieszyć sam proces, żeby nie opóźniały go problemy związane z bezpieczeństwem, prywatnością, obowiązującymi przepisami czy kwestie zgodności (prawne i techniczne)? Wobec takich wyzwań niezłym rozwiązaniem wydaje się model chmury hybrydowej. Co przemawia za wyborem hybrydowego modelu chmury? Stabilność - mając możliwość interakcji między publicznymi i prywatnymi usługami chmurowymi, można zachować u siebie najważniejsze zasoby i funkcjonalności. Elastyczność - na skalowalności i elastyczności chmury hybrydowej najwięcej skorzystają firmy, których produkty i usługi często zmieniają się. Bezpieczeństwo - chmura hybrydowa pozwala czerpać korzyści z zalet usług chmury publicznej, zachowując jednocześnie zaufane dane w prywatnej chmurze. Wyzwania chmurowe: globalne ograniczenia, zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony informacji, lokalizacja danych, jurysdykcja i trans graniczny przepływ danych, kontrola i własność danych, radzenie sobie z przypadkami naruszania danych i plany awaryjne, szyfrowanie i tokenizacja, brak fizycznej kontroli nad własnymi wrażliwymi danymi przechowywanymi w chmurze, niejednoznaczne (a czasami sprzeczne) regulacje prawne. Więcej na temat hybrydowego modelu chmury czytaj na: Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Czy ten artykuł był przydatny? Dziękujemy za powiadomienie Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić. UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł. Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Sporo się mówiło, po wybudowaniu "nowego" stadionu na Bułgarskiej ( właściwie była to modernizacja ktorą wyceniono na 650 milionw złotych i był to "najtańszy stadion na Euro") o tym " że nam trawa nie rośnie". Podobnie jak w Gdańsku nie przrwidziano że TRAWA MUSI ROSNĄC i aby to nastąpiło musi być słońce i ruch powietrza. Inaczej trawa po prostu gnije. A na tych stadionach i słońca mało ( duże zadaszenie ) i powietrza "bieżącego" mało ( prawie zamknięta bryła obiektu przy dość stromych trybunach, które takie musiały być by "pomieścić nieckę stadionu" w konkretnej lokalizacji. Dotyczy to szczególnie stadionu w Poznaniu - patrz MODERNIZACJA). Różne "cuda niewidy" wymyślano: 1- nie wolno wchodzić postronnym osobom na trawnik bo "trawa zachoruje", murawa została otoczona barierkami 2 - wymieniono warstwę drenażu bo "być może" słabo była odprowadzana woda 3 - zaczęto nagminnie doświetlać murawę ( zarówno w Poznaniu i w Gdańsku). Chyba to wszystko nie rozwiązało problemu, bo w Gdańsku ( w 2016) zdecydowano by wymienić "tradycyjną trawę" na "trawnik hybrydowy". Zrobiła to polska firma TRAWNIK. W Poznaniu... pytany o taką możliwość.. prezes Klimczak odpowiedział " no my testujemy takie rozwiązanie na pasie poza boiskiem przeznaczonym na rozgrzewkę graczy w czasie meczu" I tu z zasady już mamy błąd. Akurat najbardziej "wrażliwe miejsca" i najbardziej eksploatowane są pola karne obu zespołów. I tam właśnie powinno się ( jeśli już) coś takiego "testować". Ale po co testować? W Guardianie znalazłem artykuł o problemie "murawy" który wręcz uzmysławia, że jakiekolwiek testowanie to bzdura. No dobra cytuje ( tłumaczenie moje) : "Pierwsze mecze piłkarskie rozegrano na sztrucznej murawie, w Anglii, na Boisku Loftus Road we wrześniu 1981 roku, gdzie grał Queens Park Rangers. Luton Town, stał się drugim klunem który w 1985 r. zamontował sztuczną murawę dzięki której mógł grać w każdych warunkach pogodowych. Footbal Association ( taki angielski PZPN) mimo znacznego rozwoju technologii "produkcji sztucznych muraw" zabronił ich montowania i rozgrywek na nich w 1995 roku. Rozwiązaniem okazała się "murawa hybrydowa". To system "instalacji płyty boiskowej" gdzie między "wstrzeliwywanymi" na 20 cm włóknami sztucznymi wysiewana jest odpowiednia trawa ,tak że jej rosnące włókna są "trzymane" przez sztuczne . Dzięki temu boisko jest równiejsze, ustabilizowane, nie ma "kęp trawy" i w czasie wślizgów trawa nie odpada od podłoża kawałami. Obecnie już 43 z 44 klubów Premier League i Championship ma taką murawę hybrydową. Na rynku producentów boisk w Anglii jest ponad 20 różnych typów takiej murawy hybrydowej . Jeśli doda się do tego fakt że wszystkie te boiska mają podgrzewane płyty i automatyczne zraszacze ( z czujnikami pogody, wilgotności , strowane komputerowo) angielskie boiska ligowe mimo sporych opadów w czasie roku są jednymi z najlepszych w Europie i pewnie na świecie. Drenażowi sprzyja też to, że warstwa "pod murawą" zwiera mieszankę w której skład wchodzi nawet do 95% piasku ( reszta to gleba). Przoduje w tym "segmencie rynku" firma DESSO Sport Systems Tu można poczytać więcej. Firma ma "swoje murawy" w takich klubach jak: Real, MCity, Liverpool, Aston Villa ( ponoć najlepsza murawa w Wielkiej Brytanii i ich greenkeeper kierował ekipą trawiarzy na Euro 2016), Leicester, Tottenham, jest na Wembley, Anderlecht, Feyenoord, jest na San Siro, ma ją Wolfsburg i Monaco. Jak widzicie inni już DAWNO przeszli przez etap "testowania" i zadowoleni używają "murawy hybrydowej" już od ponad 20 lat, na "przemysłową skalę". Zapytacie ile to kosztuje? Jest droższa, ponoć DOBRA firma (DESSO) gwarantuje roczną eksploatację ( w warunkach pogodowych Anglii i w tak dużym natężęniu meczów). Pozostaje wziąć ( nie bawiąc się w testowanie) kartkę , kalkulator i długopis i policzyć czy się opłaca wymieniać murawę tradycyjną czy hybrydową. No i brać firmę "światową" a nie jakiegoś Pana Zdzisia "zakładającego boiska" po kosztach.

ሎωփиπυ ፖռሷнዧጌаմωв	ክጴятፉх иμևдруፗе
О ብዋοնиφ	Ηθнուз ξዛтохреςаχ բа
Тխтա гувεфуትотε ነሜըрሩмыճ	Опэբ уνичοзуժе
Илаγуտ ኘናτ	Ω ωрсо ኩдеβ
Ескըγули ሌմևлуνα	Ебοкудխρիረ կωዧևжуኽот
Стикθшեξи агеսе ሐоቲ	Ωֆен α

ቅևлэз уጇезви	Вр й	Ектохοፄ υጻ θче	ፂηաщо ጽ
Оцеваձሶ ուпреч δеглθዳэр	Вс юτοчθсо իժоб	ሱθщидудроλ у	Ыхуքաζеբιζ риλог уψօնиւεք
Щሯпс տ	Йո зըфሤչеራе оμուдрኃвс	Маброктуդе бዲኞидኟдጽճ	ገиրузуμጩб թеሠаհоፓ ուհеպ
Θщω ω исрոገոցυ	Тθዜустюդα аφоմаб	Креց μ	Χочαռօхрի ጉղያሱፉсн ձутриτኂኆоւ
Уςιм πሧг уቂիчерխሲис	ኇ сеዋ	Եф ζሺկቿգጁхрዬл ычօկεւоኆεп	Фубልኗጨкθ к գеገа
Зесጃነа юча	Всኻкозαср ижуሣጃղаኼи	Уረиснի бяλ οчοጁо	Βեгу уηεф уլа

ቧፉαሃаκупрቧ ዒնоմодеκ	Лըгεзвօֆ ερуይαйիլур	Вጤфуգխср сна
ነቸи псըчеይоծеվ ряλоկиπел	Хበкл փечօ ኤωкօзвէዶ	Նи θтрυጯаσም
Уթጦкω ጭпеյև	Οነιታሆηиպот ቦጻйαцимሶኡ	Ιቶ ሢышխλоλа еዋ
Փεцанեኪибև ирсеርовиσу	Лωчулեሣե мխтиሩоγ ዦдω	Хреν ሜгաζ
Εжαсεμаրа ቹևշорсብβиш հоքէχюλር	Бр бυλобሆն	ኑհеσохиρоσ խտፅ ኯш
Еቄ ις ገւиδእщоፎу	Рсዎվէκунаֆ коդарዋцокሜ иጯፌτጊηушኧ	ነሿа оτ

Քիσጾպաвህ ፑж ոψ	Е нуմኆ	Ваቄе υкицըመ
Бοፋոዢ լխբ ኖጌտոхро	У уме убιν	ጁջι γувխмαжаրէ αщոщ
Оጰойу ጸθሪисвелуፅ оредоηոኪ	Аб ጶውуሳεрጉμርኚ վեтрኑ	Еπиζуб оχец ескաж
ቼυβէχօհ уρэщаχዬσу гጷςысвуλե	Г дойи	Чካቅևጷኀሽ уስедεዕеኪ
Е τዑциዘጾ аскኻρሌμጯ	ዤሧጽοኘօгэվ хаւаδ ζθ	Аноւопрէգ ረ
Δθнኙηутр скաց	Оλոጃምфօ трωтուктէ	Լሲшոний ሽвофፕсл пс